Wacken Open Air 2015 in Wacken (Duitsland)

Concertreview

Wacken Open Air 2015

Van 29 juli t/m 1 augustus 2015 in Wacken (Duitsland)

Een review door Gilbert, Jeffrey en Tonnie

Wacken Open Air is niet zomaar een festival. Nee, het is het grootste metalfestival van Europa, of misschien zelfs wel ter wereld. Eén week per jaar verandert het kleine dorpje Wacken, zo'n zestig kilometer ten noorden van Hamburg, in een kleine stad van bijna 100.000 inwoners. De line-up doet er in feite niet meer toe, want de laatste jaren verkoopt het festival in recordtijd uit: de 75.000 kaarten voor de editie van 2015 gingen op maandag 4 augustus 2014 om middernacht in de voorverkoop, maar net na het middaguur kon de organisatie al met trots melden dat het festival was uitverkocht.

De grote publiekstrekker? Dat moet wel de reünie van Savatage zijn, want eerlijk is eerlijk, de rest van de line-up is niet echt heel bijzonder. Echter, "niet bijzonder" staat niet gelijk aan "niet leuk" dus trokken we de laarzen aan (die waren hard nodig!) en gingen we naar Wacken Open Air. We konden natuurlijk niet alles zien, maar we hebben toch getracht diverse bands te bespreken.

Let op, het verslag bestaat uit vier pagina's. Onderaan vind je de linkjes naar elke afzonderlijke dag.

Woensdag 29 juli:

Na kilometers lang ploegen en ploeteren door de regen en een circa twintig centimeter dikke modderpoel, arriveren we net op tijd bij de Wackinger Stage voor het optreden van The Gentle Storm. Anneke van Giersbergen en haar kameraden zijn net zo enthousiast als altijd en zetten een puike prestatie neer. Alleen toetsenist Joost van den Broek ontbreekt. Vlak voordat hij vanuit Breda naar Wacken wilde afreizen, is er ingebroken in zijn auto en waardevolle apparatuur gestolen, zoals zijn Yamaha P 80 Stage Piano. The Gentle Storm verdient het om volgend jaar in volle sterkte te mogen terugkeren en dan niet op een achteraf-podium op de dag voordat het eigenlijke festival begint, maar gewoon op een van de hoofdpodia op het grote veld.

De prettig gestoorde, als middeleeuwse superhelden verklede Duitsers van Grailknights hebben in muzikaal opzicht weinig te bieden, maar in visueel opzicht is de show (inclusief de ingestudeerde toneelstukjes) weer vermakelijk. Het publiek doet goed mee, ook al schreeuwt de in groen uitgedoste zanger Optimus Prime voortdurend dat we "lauter" moeten meezingen. Live is Grailknights best ok, maar als ik thuis zin heb in een mix van melodic death en powermetal, zet ik waarschijnlijk toch een andere band op.

New Model Army is met zijn post-punk en folk-rock een vreemde eend in het programma van een metalfestival. Artistiek gezien is de muziek van deze Engelse formatie echter van wereldklasse en live zetten ze vandaag een overtuigend optreden neer. Vanzelfsprekend kan de door Sepultura gecoverde en daardoor onder metalfans welbekende kraker The Hunt bij dit publiek op de grootste bijval rekenen.

Tussen 1974 en 1978 nam Uli Jon Roth vier invloedrijke studio-albums en een populaire live dubbel-lp op met Scorpions. Daarna verliet de neo-klassieke gitarist de Duitse hardrockers om zijn eigen (minder commerciële) koers te gaan varen. Het is een beetje triest om te zien dat Roth anno 2015 op Wacken gedoemd is een setlist te spelen met louter songs uit zijn relatief korte, langvervlogen periode bij Scorpions, maar de begenadigde snarenplukker kwijt zich (ondersteund door een uitgebreide, sterke begeleidingsband) uitstekend van zijn taak.

Tijdens een persconferentie eerder op de dag kondigt Europe aan dat de groep bij het (tent)optreden op Wacken opnames maakt voor een live-dvd. Die zal binnenkort als bonus bij een speciale toureditie zitten van het eerder dit jaar verschenen studio-album War Of Kings. Van die prima langspeler spelen de Zweedse hardrockers vandaag maar liefst zes songs live. Sowieso hebben de mannen er zin in en gaan ze een stuk langer door dan vooraf is aangekondigd. Mierzoete ballades als Carrie ontbreken en er wordt stevig gerockt, al is er wel degelijk ruimte om mee te zingen met oude hits als Superstitious, Rock The Night (onderbroken door een stukje van Rammsteins Du Hast) en het onvermijdelijke The Final Countdown.

Meer foto's van Wacken Open Air vind je op onze Facebook pagina.

Volgende pagina:
Donderdag 30 juli

[ Terug naar de Concertreviews ]

Reactie van Ronald op 14-08-2015 om 21:51u

Ik heb genoten van jullie verslag en in 1 adem uitgelezen !!
Ik ben liefhebber van oldschool metal en thrash, death-en black boeit mij niet, die optredens heb ik allemaal laten lopen, heb alleen op afstand de pleurisherrie van Bloodbath gadegeslagen, haha.
Optredens van Savatage icm TSO en Priest op de hoofdpodia waren hoogtepunten voor mij, dat van Rock meets Classic was ook erg goed. Sabaton : leuk, maar niet meer dan dat, te gekunstelde en ingestudeerde optredens met wel catchy nummers, maar echt inventieve nummers kom je niet veel tegen. In de tent was Death Angel zoals altijd erg goed en ben ik op Armored Saint enorm uit mijn dak gegaan, weergaloos !
Nog een tip : de Argentijnse folkmetal van Skildron op Wackinger Village was echt fantastisch, publiek ging daar helemaal plat.

Reactie van jt op 15-08-2015 om 21:36u

Graag had ik het spektakel van Savatage / TSO meegemaakt, helaas men kan niet alles. Ook deze zomer is het weer keuzes maken. Leuk verslag!!

Reactie van een Metalfan op 15-08-2015 om 22:08u

heel leuk verslag, maar wat moet een groep als Sabaton het toch dik afleggen tegen deze oude rakkers.

Reactie van Chris op 24-08-2015 om 19:52u

"Het enige minpunt is dat het TSO-gehalte nogal domineert in deze (in totaal negen kwartier durende) show, terwijl de hereniging van Savatage een beetje onderbelicht blijft."
Vond dat toch wel erg meevallen hoor. In de drie kwartier durende gezamenlijke set waren 8 van de 11 nummers toch echt Savatage nummers, met daartussen ook nog eens obscure pareltjes als Turns To Me en Morphine Child.