De oude kerk, die is omgetoverd tot theaterzaal, blijkt een mooie locatie voor dit soort intieme optredens. De zaal beschikt over een uitschuifbare tribune waarop tweehonderd mensen kunnen zitten. Het optreden is niet uitverkocht, maar voor een woensdag toch goed bezocht.
Terwijl de laatste bezoekers de kerk betreden, legt Wytske Holtrop uit welke stukken ze vanavond ten gehore gaat brengen en vertelt over de achtergrond ervan. De cum laude afgestudeerde celliste krijgt het publiek al snel geboeid stil met haar gevarieerde spel, dat op het ene moment minimalistisch en herhalend is (het door jazz en wereldmuziek geïnspireerde North Adams), de volgende compositie contrasterend (fortissimo versus pianissimo in het tweedelige, door de natuur geïnspireerde The Book For Cello Solo). De afwisseling zorgt ervoor dat het boeiend blijft om naar te luisteren. Verrassend geslaagd is dat ze in het laatste deel ervan ook nog even zingt. In het in 2018 gecomponeerde slotstuk Celloquio gebruikt ze de cello op verschillende manieren en technieken (slagwerk, strijken, plukken (pizzicato) en ijzige klank (ponticello), waardoor in een half uur alles uit de cello gehaald is. Buitengewoon knap uitgevoerd. Na afloop klinkt dan ook een welverdiend applaus.
Aangezien alle spullen al klaar staan voor het optreden van Myrkur, duurt het niet lang voordat de Deense achter haar piano gaat zitten, nadat Veslemøy Aalde Heyerdahl en Ida Sandberg Motzfeldt achter de microfoon hebben plaatsgenomen. Opvallend is dat de twee zangeressen in fraaie, traditionele kledij verschijnen en de multi-instrumentaliste/zangeres in een moderne jurk. Wel dragen alle drie vocalisten een krans van takken met bladeren en is ook het podium versiert met takken.
Bovenaan de setlist staan Skøgen Skulle Dø en Jeg Er Guden, I Er tjenerne. Beide behoren tot de meest memorabele tracks in het oeuvre en komen ook in stripped down-versie uitstekend tot hun recht, mede vanwege de akoestiek van de zaal, die nog wat extra diepte meegeeft. Direct valt op hoe de hemelse zang van de dames elkaar versterkt. Uiteraard gaat de meeste aandacht uit naar Amalie, maar Veslemøy en Ida, die links vooraan staan, krijgen ook meer dan voldoende te doen en kwijten zich uitstekend van hun taak. In tegenstelling tot het optreden in Utrecht en Roadburn blijft het aantal muzikanten hiermee beperkt tot drie.
Sneek krijgt een primeur: het Engelstalige Leaves Of Yggdrasil, een driekwartsmaatnummer dat terecht zal komen op het volgende album. De opzet met zang en piano is eenvoudig, maar ligt prettig in het gehoor. Dat geldt voor eigenlijk alle songs. Met name de samenzang is prachtig, maar Amalie imponeert ook solo. Dat doet ze met zowel eigen werk als folksongs uit verschillende landen (Zweden, Noorwegen, Denemarken, Schotland). Even klinkt er een bekende melodie (Moonlight Sonata (Pianosonate nr. 14 In Cis Mineur, Opus 27 Nr. 2 van Beethoven) op piano, voorafgaand aan Ulvesangen.
Myrkur begint het optreden op piano, maar switcht na een paar nummers naar gitaar. Dat doet ze voor onder andere haar favoriet House Carpenter (The Daemon Lover), dat over een vrouw gaat die haar echtgenoot verlaat voor een rijke man, maar het loopt niet goed voor haar af. De gitaar heeft te lijden gehad onder de temperatuurverschillen tijdens de vliegreis. Het is het enige lied waarin de noten niet helemaal zuiver zijn, maar nadat het instrument is gestemd, gaat het beter. Op de zang is namelijk niets aan te merken. Buitengewoon knap, zeker gezien de setting waarin het optreden plaatsvindt, waarbij je een speld op de grond kunt horen vallen.
Naast piano en gitaar speelt de Deense ook nog op een percussie-instrument en op de nyckelharpa, een sleutelharp/toetseharp. Tijdens Två Konungabarn (De To Kongebørn), dat de reguliere setlist afsluit, doet ze dat solo, maar tijdens de andere songs blijven de andere twee zangeressen haar vocaal vergezellen. De drie dames komen, nadat ze na een buiging afscheid hebben genomen van het publiek, terug voor een toegift voor de “winner” Villemann Og Magnhild. Daarna is het echt afgelopen. Net als in Utrecht duurt het optreden slechts een uur, terwijl het naar meer smaakte. We hopen dan ook dat de volgende tour de show wat langer zal duren. Verder niets dan lof voor de prestaties voor de musici van vanavond. Het was een relaxte avond met prachtige klassieke en folky muziek.
Setlist Myrkur:
1. Skøgen Skulle Dø
2. Jeg Er Guden, I Er Tjenerne
3. I Riden Så
4. Ulvesangen
5. House Carpenter (The Daemon Lover)
6. Bonden Og Kragen
7. Himlen Blev Sort
8. Crown
9. Ellis IV
10. Leaves Of Yggdrasil
11. Eg Aktar Inkje
12. Nyckylharpa
13. Två Konungabarn (De To Kongebørn)
Toegift:
14. Villemann Og Magnhild
Setlist Wytske Holtrop:
1. North Adams (uit Three Dances For Cello Solo) (Oene van Geel-cover)
2. The Book For Cello Solo (Peteris Vasks-cover)
3. Celloquio (Theo Loevendie-cover)
Met dank aan Kaya Photography voor de foto's.
