Sirenia, Elyose, Alight en Crossing Eternity in Hengelo

Allereerst Crossing Eternity. Voor nagenoeg iedereen een onbekende. De band is dan ook pas in 2017 opgericht en heeft medio vorig jaar het debuutalbum The Rising Power op de markt gebracht via Rockshots Records. De internationale formatie (Zweden, Roemenië, Duitsland) bestaat uit zanger Gabriel Nicholas (op het album vanwege een kwetsuur aan het oog vervangen door Berti Barbera), gitarist Manu Savu, drummer Uffe Tilman, bassist Johann Hentz en toetseniste Judit Toth. De meeste bandleden hebben al meer dan twintig jaar ervaring. De oude rockers spelen dan ook een mix van rock uit de jaren zeventig en traditionele metal. De verwachtingen zijn niet hooggespannen, maar de heren en dame komen met songs die weliswaar niet de originaliteitsprijs winnen, maar wel direct blijven hangen dankzij prima refreinen. De zang is degelijk, het toetsenwerk helaas nauwelijks hoorbaar. Verder staat het optreden als een huis, al komen sommige onderlinge contacten wat geforceerd over. Crossing Eternity mag dan de vreemde eend in de bijt zijn vanavond, het is desondanks een prettige openingsact.

Het ironische is dat je bij Alight juist wel de toetsenpartijen goed kunt horen en dat terwijl er geen toetsenist(e) op het podium staat. De Italianen verschijnen met de vaste bezetting, bestaande uit drummer Mirko Montresor, gitarist Roberto Sieff, bassiste Monica Perulli en zangeres Catia Borgogno. Het kwartet is al sinds 2005 actief, maar heeft vorig jaar met Spiral Of Silence pas zijn tweede full-length wereldkundig gemaakt. Uiteraard gaat daar op de setlist de meeste aandacht naar uit, maar ook het debuut Don’t Fear The Revenge (2009) komt aan bod. Alight maakt melodieuze (gothic) metal, waarin elektronica een belangrijke rol speelt. Het Zuid-Europese kwartet is geen hoogvlieger, maar het enthousiasme waarmee de band staat te spelen, werkt aanstekelijk. Er klappen wat mensen mee tot tevredenheid van de muzikanten. Spiral is een prima openingstrack en Revolution heeft opmerkelijk genoeg nog meer impact dan de single The Portal. De frêle Catia brengt het er goed vanaf. Haar stem komt het beste tot zijn recht in Absence In Essence en Let Me Touch The Horizon. Alight mag nog wat meer risico nemen in zijn composities, want het klinkt vooral braaf. Dat doet echter niets af aan de live-performance, die een positieve indruk achterlaat. De Italianen gaan dan ook met applaus en complimenten richting tourbus.

Als derde betreden de heren en dame van Elyose het podium. Het kwartet uit Parijs treedt regelmatig op in Nederland. De reacties zijn doorgaans gemengd. Dat heeft vooral te maken met het scherpe stemgeluid van zangeres Justine Daaé. Daar kun je wat mee of niet. Vorige keer had ze er bovendien wat schoonheidsfoutjes tussen zitten, maar vandaag presteert ze beter. Zoals altijd is het een vrolijke boel op het podium met zeer beweeglijke bandleden en een dansende Justine. Daar nodigt de electro metal dan ook toe uit. De extreme vocalen komen bij afwezigheid van gastzanger Flo Lemonnier helaas van backingtrack, maar verder valt er weinig af te dingen op de performance. Het geluid is bijvoorbeeld dik in orde dankzij de Nederlandse geluidstechnicus van de band. Mes 100 Ciels en De Guerre Lasse (de enige track op de setlist die niet op het nieuwe album Reconnexion staat) zijn de hoogtepunten van een energiek optreden.

Tot slot de headliner. Sirenia treedt vandaag aan met de nieuwe drummer Michael Brush (Magic Kingdom), die pas een paar weken geleden tot de vaste line-up is toegetreden. Daarmee komt het aantal nationaliteiten op drie. Zangeres Emmanuelle Zoldan en gitarist Nils Courbaron komen uit Frankrijk, Michael uit Engeland en Morten uit Noorwegen. Gitarist Jan Erik Soltvedt is niet van de partij. Morten speelt ritmegitaar en helaas komen zowel de keyboard- als de baspartijen van backingtrack. Dat blijft toch wel jammer.

De klassiek geschoolde Emmanuelle laat vandaag wederom zien gegroeid te zijn in haar performance. Ze is beweeglijk, heeft af en toe contact met het publiek en zingt foutloos. Aangezien de Française op de twee meest recente albums, Dim Days Of Dolor (2016) en Arcane Astral Aeons (2018), als leadzangeres te horen is, gaat daar veel aandacht naar uit. Daarvan hebben Dim Days Of Dolor en het uptempo Queen Of Lies de meeste impact. Er staan wat fans mee te klappen en te dansen. Heel uitbundig is de reactie echter niet. Pas wanneer met Winter Land (2011) en één van de hoogtepunten in de vorm van Sister Nightfall (2002) ouder werk aan bod komt, klinkt er na de aankondiging wat meer opwinding vanuit de zaal.

Sirenia voorkomt dat er stiltes vallen door het tempo in de set op een slimme manier hoog te houden. Niet te veel praten tussen de nummers door, maar spelen. Aan het einde van de reguliere set komen veel highlights aan bod. Elixir doet het uitstekend, net als My Mind’s Eye (2007). Wat opvalt, is dat Emmanuelle knap de oudere songs eigen heeft gemaakt en ze zeer overtuigend en enthousiast brengt. Ook Nils laat zich van zijn positieve kant zien en zoekt de andere bandleden regelmatig op. Morten mag wat meer enthousiasme tonen. Hij blijft wat passief op dezelfde plek staan. Wel leuk is dat hij laat horen een aardig woordje Nederlands te spreken: “Ik kan jullie niet hören.” Ja Morten, we zijn dicht bij Duitsland.

Het geweldige The Other Side (2007) maakt een einde aan de reguliere set. Na een paar minuten komen zijn muzikanten weer terug van even weggeweest om een prima toegift te spelen met The Path To Decay als hoogtepunt en het recente Into The Night, dat iets te hard door de boxen komt. De rest van de set was het geluid prima. Sirenia speelt vandaag goed en gaat er met de hoofdprijs vandoor. Toch blijft het gemis van een toetsenist en zeker een bassist een punt van kritiek. Ook kan er nog meer publiekscontact plaatsvinden waardoor de show nog meer gaat leven. Emmanuelle toont die progressie in levendigheid nog het meest. Dankzij haar overtuigende zang en het strakke spel van de anderen was het prettig vertoeven in Metropool, waar ook de drie andere bands nieuwe vrienden maakten.

Setlist Sirenia:
1. In Styx Embrace
2. Dim Days Of Dolor
3. Treasure N' Treason
4. Goddess Of The Sea
5. The Twilight Hour
6. Queen Of Lies
7. Winter Land
8. Asphyxia
9. Sister Nightfall
10. Elixir
11. Ashes To Ashes
12. My Mind’s Eye
13. The Oher Side

Toegift:
14. The Path To Decay
15. Into The Night