Er is de laatste jaren een flinke verbouwing geweest bij Musis & Stadstheater Arnhem. De historisch concertzaal, de Muzenzaal, waar vanavond de theatershow in plaatsvindt, is gerenoveerd. De Muzenzaal biedt zitplaatsen aan achthonderdzeventig mensen. Die zijn er vanavond niet allemaal, maar toch is het grootste deel ervan bezet. Om half negen betreedt Ferry onder luid gejuich als eerste het podium. Anneke, die nog even het lampje van de wereldbol aanzet, volgt snel. Ferry zit in een soort cockpit, op een van de twee comfortabele stoelen die naast elkaar staan. Op de achtergrond van het decor is een donkere wereldkaart geprojecteerd. Op het podium staan behalve de nodige apparatuur en instrumenten een paar reistassen. Het past allemaal bij het thema Inchecken. Anneke verzoekt ons na het eerste nummer om er eens lekker voor te gaan zitten, nog even een selfie te maken, in te checken op het Facebook-evenement, en dat onder het genot van een “truttig wachtmuziekje”.

Dat breekt direct het ijs. Waar men tijdens het eerste nummer gespannen en vol verwachting zit toe te kijken en waar men de adem inhoudt, is er daarna ontspanning. Tijdens de liedjes heerst een respectvolle stilte en pas als de laatste toon wegebt, klinkt een luid applaus. Het is relaxed genieten. Het duo is goed op elkaar ingespeeld, mede doordat de twee al sinds 2008 samenwerken. Veelal is het Anneke die de spotlights en de aandacht op zich gericht krijgt, maar complimenten zijn beslist op zijn plaats voor het begeleidende gitaarspel van Ferry, die veelal links van haar in de cockpit blijft zitten. Af en toe spelen ze beiden op de gitaar. Dat levert prachtig samenspel op in de verrassende, mooie en interessante Anathema-cover Everwake.

Tussen de nummers door zijn er toelichtingen op de historie van bepaalde songs en zijn er ‘annekedotes’. Zo is er tijdens een tour in Mexico een chauffeur die de muzikanten veilig van a naar b brengt. Hoewel veilig… de man heeft niet voor niets de bijnaam “de hort- en stootkabouter” gekregen. You Learn About It gaat over de ruzie die de bandleden in het oefenhok hadden over de ruzie met de toenmalige platenmaatschappij. Anneke vertelt over haar samenwerking met BLØF en noemt de ontmoeting met dalai lama, die op het podium zat tijdens een optreden, bijzonder. Na het handen schudden met hem tintelden haar handen nog drie dagen lang. Aan het einde van de cover van Porselein laat ze haar krachtige stem de hoogte in gaan. Prachtig. Ze vertelt over iemand die tijdens één van die indrukwekkende momenten moest niezen, dat probeerde in te houden, maar dat het daardoor wat vreemd eruit kwam (waarover later meer).

Voorafgaand aan Circles geeft ze aan dat de hechte vriendschap met Rob de reden is dat de relatie al tweeëntwintig jaar standhoudt. De scheiding met The Gathering (waarover Home Again handelt) was een moeilijk moment. Ze kreeg kritiek in recensies. De “overschatte frontvrouw” moest weer opnieuw beginnen, vooral in Nederland. In het buitenland kwamen nog wel veel mensen kijken. In Frankrijk waren er zo’n vijfhonderd bezoekers bij een show, maar de volgende dag in Lierop stonden er ongeveer vijftien, waaronder drie Fransen die de dag ervoor ook waren geweest en nu naast de oom van Anneke stonden. Het is uiteindelijk allemaal weer goed gekomen. Die vijfhonderd mensen zitten er namelijk vandaag wel. En terecht, want de show is vermakelijk (de stoelyoga-oefeningen waaraan alle bezoekers meedoen, vormen één van de hoogtepunten van de avond), de toelichtingen zijn informatief en de intieme liedjes zijn prachtig uitgevoerd.

Neem nu het fraai bewerkte Somewhere van Within Temptation. Daar kun je alleen maar vol bewondering naar zitten luisteren. Of het technisch complexe Solveig’s Song van Edvard Grieg; zowel knap gespeeld op gitaar als gezongen. Je kunt een speld op de grond horen vallen. Men zit geboeid te luisteren. Bijzonder is het verhaal bij To Catch A Thief. Zowel John als Anneke wilden elkaar graag treffen, maar de agenda’s matchten nooit. De ontmoeting kwam er niet meer van, want hij overleed. Toch is ze bij zijn begrafenis geweest, waar ze tussen Eric Clapton en leden van Marillion en King Crimson stond. Hoewel Ferry geen John Wetton is en zich beter kan beperken tot gitaar spelen, stoort zijn vocale bijdrage geenszins. Na Zo Lief (over Anneke’s dertienjarige zoon Finn, die al veertien jaar meereist op tour) sluit tot grote tevredenheid van velen in de zaal het stevige Leaves van The Gathering de reguliere set af.

Er is natuurlijk hoop op meer… en dat komt er al snel. “Zijn er metalheads in de zaal? Misschien kunnen we samen zachtjes headbangen.” En ja, akoestisch klinkt Your Glorious Light Will Shine – Helsinki nog mooier dan het origineel van VUUR. Het meest memorabele moment van de show volgt op het allerlaatst. In eerste instantie is er nog niets aan de hand als het rustige Asleep klinkt, maar zodra iemand in de zaal niest en het gelach in de zaal sterker wordt, komt ook Anneke niet meer bij. Ze probeert het nummer nog wel professioneel af te ronden, maar ze blijft in een slappe lach en ze maakt op een leuke manier een einde aan de show. Wilt u dat moment bekijken of herbeleven? Er staat een prachtig filmpje op de Facebook-pagina van Anneke. Het is zeker de moeite waard om naar één van de komende shows te gaan en daarbij een cd met akoestische liedjes van Ferry en Anneke mee te nemen, want die is alleen verkrijgbaar tijdens de theatertour , die nog tot 15 maart duurt. Na afloop is er gelegenheid om deze te laten signeren en kort bij te kletsen.

Setlist:
1. Stuck In Time (Lorrainville-cover)
2. Ih-ah (Devin Townsend Project-cover)
3. Everwake (Anathema-cover)
4. You Learn About It (The Gathering-cover)
5. Porselein (BLØF-cover)
6. New Love (Lorrainville-cover)
7. Circles
8. Solveig’s Song (Edvard Grieg-cover)
9. Ik Ga Slapen
10. Somewhere (Within Temptation-cover)
11. Home Again
12. The Moment (The Gentle Storm-cover)
13. To Catch A Thief (Wetton Downes-cover)
14. Zo Lief
15. Leaves (The Gathering-cover)

Met dank aan Bullet-Ray voor de foto's.