De Duitse gitarist Herman Frank draait al heel wat jaren mee. Begin jaren tachtig heeft hij naam gemaakt bij Accept en hij deed ook mee op de twee meest recente studioalbums van diezelfde band. Om maar niet te spreken over de talloze andere groepen waar hij deel van uit heeft gemaakt. Denk maar eens aan Victory, Sinner, Panzer. De eerste soloplaat van Herman Frank zag in 2009 het levenslicht. Loyal To None en diens opvolger Right In The Guts konden op enthousiaste reacties rekenen. De platen hebben de lat hoog gelegd voor The Devil Rides Out. Hoewel het een soloproject is, doet zanger Rick Altzi (At Vance, Masterplan) al voor de tweede maal mee. Voor bassist Michael Müller en drummer André Hilgers is het de eerste keer dat zij hun namen verbinden aan Herman Frank.

De plaat opent hard en ruig met snelle songs Running Back, Shout en Can’t Take It. Dat hoge tempo houdt vrijwel de gehele plaat aan. Het geluid is op zich in orde en klinkt als degelijke, traditionele heavy metal met een moderne productie. Af en toe overheersen de drums waardoor de gitaarpartijen van Frank verloren raken, maar dat gebeurt slechts mondjesmaat. Enigszins vreemd is het wel, omdat Frank zelf verantwoordelijk is voor de productie en de mix is van niemand minder dan Charlie Bauerfeind; toch niet de minste. Rick Altzi klinkt rauwer dan bij zijn andere bands. Hoewel zijn stemgeluid dat hebben kan, wringt het wanneer het de hoogte in gaat zoals tijdens opener Running Back.

Degelijk is het kernwoord van The Devil Rides Out. Het is stevige hardrock/Teutoonse metal zoals je deze verwacht. Dat is aan de ene kant mooi, want het levert een aardige metalplaat op met een aantal leuke songs. Een van de uitschieters is het vlotte Can’t Take It. Aan de andere kant maakt een uitblinker als deze ook duidelijk dat de plaat enigszins tegenvalt met nummers die niet willen blijven hangen. Dat geldt bijvoorbeeld voor de matige, nietszeggende single Ballhog Zone. Zeker in vergelijking tot de eerdere twee schijven van Herman Frank is dit een stap terug. Niet dat het daarmee een waardeloze plaat is geworden, maar het op een holletje zetten naar de platenzaak is te veel van het goede.

Tracklist:
1. Running Back
2. Shout
3. Can’t Take It
4. No Tears In Heaven
5. Ballhog Zone
6. Run Boy Run
7. Thunder Of Madness
8. License To Kill
9. Stone Cold
10. Dead Or Alive
11. Run For Cover
12. I Want It All
13. Forever (Bonustrack)