De band speelt erg chaotische hardcore met af en toe een grote scheut metal. Vergelijk het met, de uitvinder van het genre, Dillinger Escape plan. In een klein half uurtje krijgen we heel drukke muziek voorgeschoteld die voortdurend blijft verder hakken. Ritmewisselingen, gestoorde zangpartijen, om de drie seconden een break en af en toe een lekkere groovy rock and roll riff.
Eigenlijk zijn negen van de tien nummers even chaotisch en krijgen we daartussen met het nummer 'In the event that everything should go terribly wrong' het enigste rustpuntje. Dat nummer doet me zelfs eventjes denken aan een band als Radiohead of de latere Anathema. Al bij al is dit een erg vermoeiende achtbaanrit van hoog niveau. Bij sommige nummers ontbreekt het jammer genoeg nog aan de juiste hookline of catchy stukje. Maar als je dan een nummer als het sublieme groovende 'I been gone a long time' krijgt voorgeschoteld dan vergeet je die kleine foutjes.
Fans van chaotische metalcore die houden van ingewikkelde aandoende muziek moeten dit zeker eens luisteren. Als bonus krijgen we nog twee live nummers, een nummer van deze cd en een nummer van hun debuut cd, en de cover 'I used to love her' van Guns and Roses die heel natuurgetrouw akoestisch wordt gebracht. En zo wordt de speeltijd van dit tweede album van Every time I die toch nog opgekrikt tot 38 minuten.
Tracklist:
1. Romeo A go-go
2. Off Broadway
3. I been gone a long time
4. Godspeed us to sea
5. She's my rushmore
6. Floater
7. In the event that everything should go terribly wrong
8. Ebolarama
9. Hit of the search party
10. Pornogratherapy
11. Emergency broadcast syndrom (live) (bonustrack)
12. Flaoter (live) (bonustrack)
13. I used to love her (cover) (bonustrack)
.jpg){kind=small}
