Laat ik er maar geen geheim van maken dat ik de muziek van het Noorse Tusmørke erg koester. Als er een band is die het gedachtegoed van de sterk ondergewaardeerde band Comus uitdraagt, dan is deze het wel. De voorgaande twee albums zijn beide erg sterk en natuurlijk verwacht ik van Ført Bak Lyset niets minder, maar we blijven altijd kritisch. Tusmørke zit zelf ook niet stil en blijft zich ontwikkelen.

Afgelopen najaar werd in DreymimaðR personele versterking gevonden. De beste man bespeelt de hurdy gurdy, oftewel een draailier. Ik heb erg mijn best gedaan, maar de nieuweling uiteindelijk niet aangetroffen op dit album. Goede kans dat dit album voor zijn komst al opgenomen was. De leden van Tusmørke zitten wat dat betreft sowieso niet stil en hebben op het moment van spreken enkele albums op de planken liggen.

Zoals gewoonlijk laat een nieuwe plaat van Tusmørke zich niet zomaar pakken. We hebben het nog steeds over een van de beste folkrockacts die momenteel actief zijn en van deze Noren mag je rustig erop vertrouwen dat de muziek weer vol tierelantijntjes zit. De grootste struikelblokken voor stugge metalfans zijn ongetwijfeld weer de vele dwarsfluitpartijen en het ontbreken van de elektrische gitaar. Benediktator vult dat heel behoorlijk op met zijn basgitaar voor zover je van een gemis kunt spreken. Toch, daar waar hij de hoofdrol opeist, zoals in De Reiser Fra Oss, klinkt het meteen erg vet. Het galopperende ritme zorgt voor een heerlijk hypnotiserend effect.

Ført Bak Lyset is verder een vrij kalm album. Ekebergkongen heeft er nog wel wat tempo in zitten en Nordmarka draait meer om de dynamiek, maar de rest klinkt vrij ingetogen. Dit album bevat mooie liedjes, maar ik mis hier toch het uitbundige van Riset Bak Speilet, wat erg aanstekelijk werkte wanneer het op het meezingen aankomt. Tusmørke zingt nu volledig in het Noors, maar de teksten draaien (gelukkig) nog steeds om de bizarre mix van folklore en maatschappelijke kwesties.

Persoonlijk vind ik Ført Bak Lyset iets minder sterk dan het voorgaande werk, maar tijdens het luisteren, dwaalden mijn gedachten regelmatig af naar een andere Noorse band. Net als bij Spirits Of The Dead (waar het ook muzikaal wel wat gemeen mee heeft) begin ik ieder album langzaamaan te beschouwen als onderdeel van een groter geheel. Een onderdeel van één kunstwerk. Ført Bak Lyset is op en top Tusmørke en tegelijkertijd weer iets anders dan wat eerder gedaan is. Dit album is directer, minder psychedelisch, maar het kwaliteitsmerk is duidelijk aanwezig.

Tracklist:
1. Ekebergkongen
2. Et Djevelsk Mareritt
3. De Reiser Fra Oss
4. Ført Bak Lyset
5. Spurvehauken
6. Nordmarka
7. Vinterblot