Je kunt je afvragen waarom sommige muzikanten deze houding aannemen. Mijn meest logische verklaring is omdat de band zich waarschijnlijk een beetje schaamt voor zijn muziek. Deze EP bevat namelijk ongelooflijk rammelende heavy metal, maar moet het bovenal doen met een frontman die klinkt alsof de chemokuur voor keelkanker niet aangeslagen is. Dit moet toch werkelijk een van de belabberdste prestaties achter de microfoon ooit zijn. Het gitaarwerk kan nog enige goedkeuring wegdragen, maar het gepiep en gekraak is niet meer dan een slechte gimmick.
Er zijn fanatiekelingen die altijd zoeken naar de meest obscure metalbands die proberen het undergroundgeluid van bands als Venom en Bathory eer aan te doen. Ongetwijfeld zullen onder hen wel enkelingen zijn die helemaal kicken op het geluid van Instigator. Ik vind het knap hoe Instigator vijftien minuten op een 7 inch geperst heeft. Het instrumentale deel is beluisterbaar, maar de vele samples hadden het beste achterwege gelaten kunnen worden. Dit hele schijfje had niet gehoeven.
Tracklist:
Side A
1. Anabolic
2. Inseminoid
Side B
3. Black Magic
4. Undetectable
