Het Britse Gentlemans Pistols opereert inmiddels al de nodige jaren. Ik zag ze nog in 2009 in het voorprogramma van Witchcraft en toen had dit kwartet al twee jaar hun debuut in de platenbakken staan. Het zijn geen groentjes dus en van meeliften op een hype is ook geen sprake. Toch lukte het Gentlemans Pistols nooit om echt indruk te maken. Zelfs niet met Bill Steer (Carcass, ex-Angel Witch) in de gelederen of de gloednieuwe platendeal met labelreus Nuclear Blast.

Hustler’s Row laat geen progressie horen. De Britten doen vooral waar ze goed in zijn en dat is hapklare boogierock spelen. Dat is een kunst op zich. De muziek klinkt lekker, het zangwerk is goed en de productie kan eigenlijk niet beter. Het probleem is het totale gebrek aan spanning. De heren van Gentlemans Pistols mogen dan langzaam maar zeker naam aan het maken zijn, de afwezigheid van drang naar avontuur is het grootste gebrek dat ze hebben. De nummers klokken gemiddeld een minuut of vier en hebben allemaal dezelfde opbouw en klinken dus vooral hetzelfde. Private Rendezvous heeft een riff die net wat beter is, maar het is eigenlijk alsof je naar een plaat vol fillers aan het luisteren bent.

Ook voor Gentlemans Pistols is er een markt. Ik heb begrip voor degenen die van simpele hardrock houden, maar tegelijkertijd besef ik met enige verbijstering dat deze band volgend jaar op Roadburn staat. Er zijn mensen die de meerwaarde van deze Britten zien, maar ik behoor niet tot die groep.

Tracklist:
1. The Searcher
2. Devil's Advocate On Call
3. Time Wasters
4. Private Rendezvous
5. Stress & Confusion
6. Personal Fantasy Wonderland
7. Lady Teaser
8. Dazzle Drizzler
9. Coz Of You
10. Hustler's Row