De cirkel is rond. Alle stukjes vallen op hun plaats. Tesseract is volwassen en met Dan Tompkins terug op zang is Polaris het huzarenstukje voor de liefhebbers van moderne, progressieve metal. De godfathers van de djent die het het genre zelf al jaren ontstegen zijn, hebben een prachtig bouwwerk afgeleverd. Een landschap om heerlijk in rond te dolen, zonder te verdwalen.

De ruim drie kwartier durende schijf is namelijk een muzikale beleving waarbij je continu bij de les wordt gehouden door goed doordachte composities. Een soundscape waar je uren naar kunt luisteren. Perfect voor een lange roadtrip. De gelaagdheid en dynamiek zorgen ervoor dat er voortdurend van alles te beleven en te beluisteren valt. Daarin is Tesseract natuurlijk niet de eerste. Polaris is in die zin bijzonder dat het niet verzandt in technisch geneuzel voor notenfreaks. Het is ondanks de complexiteit een enorm catchy album.

En dan de zang. Net als op Altered State zijn de grunts (vrijwel) achterwege gelaten. Fans van het eerste uur die daar nu nog steeds om zeuren, moeten maar gewoon wennen aan de nieuwe horizonten die Acle (gitaar) met zijn band verkent. Bovendien heeft Daniel Tompkins zoveel noten op zijn zang, dat grunts in het geheel niet nodig zijn. De mogelijkheden van zijn stem worden maximaal benut en tegelijkertijd staat hij niet pontificaal in de mix. De zang staat namelijk volledig in functie van de muziek en is in die zin gelijkwaardig aan de instrumenten. Dat maakt Tesseract spannend en interessant, nog meer dan voorheen. Polaris is een echte luisterplaat.

Dat heeft ook alles met de productie te maken. Om je vingers bij af te likken. Tesseract trekt zich gelukkig (nog steeds) niks aan van de 'war for loudness' en heeft wederom een enorm dynamische, gelaagde plaat in de schappen gebracht. De heren weten natuurlijk ook wel waar ze mee bezig zijn. Acle Kahney (gitaar) en Amos Williams (bas) hebben al meer dan tien jaar hun eigen opnamestudio (4D Sounds) en dat hoor je eraan af.

Polaris is het logische vervolg op Altered State van het zichzelf steeds opnieuw uitvindende Tesseract. Dynamischer en gelaagder en met Tompkins terug op zang een prachtig muzikaal landschap om heerlijk in op te gaan.

Tracklist:
1. Dystopia
2. Hexes
3. Survival
4. Tourniquet
5. Utopia
6. Phoenix
7. Messenger
8. Cages
9. Seven Names