Naar verluidt maakt Beautality ‘atmosferische post-black metal’. Eerlijk gezegd hoor ik echter weinig ‘post’-aspecten in de muziek en ook de sfeer is vaak ver te zoeken (of men moet verwijzen naar de regelmatig opduikende – en bijzonder misplaatste – klaagzang die voor cleane vocalen moeten doorgaan). Het zal duidelijk zijn dat ik voor Einfallen niet bijster veel enthousiasme kan opbrengen. De ellenlange nummers bevatten slechts sporadisch leuke momenten in de vorm van een overtuigende melodielijn, maar blinken grotendeels uit in lusteloos voortkabbelende riffs en standaard drumritmes. De grunts zijn matig en de cleane zang is helemaal niet om over naar huis te schrijven.
Zo wordt een uur en drie kwartier aan materiaal een enorme zit. Het kortste nummer duurt dan ook nog eens twaalf minuten. Het patroon is vrijwel altijd hetzelfde: de nummers beginnen vaak met akoestisch gitaarwerk en sobere drumroffels, om vervolgens uit te bouwen naar melodieuze black metal. In plaats van sfeervol klinkt het materiaal echter vooral langdradig. Einfallen is dan ook vooral een slaapverwekkende plaat geworden. Hoewel nummers als Doppelgänger en The Devil's Elixer nog wel een paar aardige, wat meer stuwende passages bevatten, is dat te weinig om over de gehele linie te overtuigen.
Einfallen is dan ook niet bepaald een aanrader. Het is een album waar geen einde aan lijkt te komen. En die paar aardige fragmenten kunnen niet verhullen dat Beautality vooral gebukt gaat onder creatieve armoe.
Tracklist:
1. Einfallen
2. Doppelgänger
3. The Devil's Elixir
4. From The Abyss
5. Messias
6. Unreality
.jpg){kind=small}
