Sludge, doom en black metal? Klinkt als een fantastisch huwelijk en in dit geval zelfs letterlijk te nemen. Het gaat hier om een getrouwd stel uit Zwitserland dat een ware bom van dreigende sferen, wanhopige kreten en waanzinnige melodieën op ons loslaat. Dit is hun debuut Ilmasaari en liefhebbers van Twilight, Cough en Dragged Into Sunlight zullen hier hun vingers bij af kunnen likken.

De productie van dit album is puik in orde. Direct bij de start van het album worden we geconfronteerd met de doom/sludge-invloeden van de band en zwartgallig gekrijs dat doet denken aan Peste Noire, mede omdat de tekst in het Frans is. Wat bijzonder prettig is aan dit album, is dat de drums regelmatig zeer swingend klinken waardoor het hoofd soms als vanzelf mee gaat bewegen. Naarmate de tijd vordert, verrast deze band geregeld door extra geluiden op de achtergrond toe te voegen die van traditionele instrumenten, akoestische gitaren en synthesizers komen. Soms klinken deze elementen een beetje vals en niet zo strak, maar dit stoort niet en geeft het geheel een welkome duistere sfeer. Zeker tijdens Celestial komt dit recept tot uiting en duurt dan ook bijna een kwartier.

De zang op dit album is tevens uitermate goed verzorgd. Er wordt fijn afgewisseld tussen verschillende screams, grunts, vrouwelijke zang en mannelijke zang. Niet één keer verliest dit album zijn sfeer en is eigenlijk afgelopen voor je er erg in hebt. Het geheel klinkt lekker hypnotiserend tot het album afsluit met het stevige Collide.

In tegenstelling tot vele andere 'langzamere' bands blijft deze band fris en afwisselend klinken en dat lijkt mij de kunst binnen deze gefuseerde genres. Kortom, een absolute aanrader en wellicht mooi materiaal voor op een festival als Roadburn?

Tracklist:
1. Des Siècles Qui Éternellement Séparent Le Corps Mortel De Mon Âme
2. She Was A Witch
3. Celestial
4. Moons
5. These Nights Will Shine On
6. Collide