Diep in de Finse wouden leeft Sammal. Sammal is een vijfkoppig progrockmonster dat zelden gezien wordt. Zo weinig dat zelfs bijna niemand van het bestaan afweet. Onlangs is Sammal bij hoge uitzondering gespot in Tilburg. Wat hij uitkraamt, is onverstaanbaar, maar hier is dan het tweede wapenfeit. De eerste mocht geen naam hebben, maar dit gedrocht heet Myrskyvaroitus. En wat een veelzijdig avontuur is dit geworden!

Eigenzinnig, mysterieus en toch typisch Fins. Sammal klinkt vanaf de eerste nooit vertrouwd, ook al heb je er nooit eerder naar geluisterd. Desondanks maken deze heren muziek die spannend en veelzijdig is. Er valt veel in te ontdekken. Join the club, als je in eerste instantie niet goed weet wat je ermee moet, maar inmiddels is, behalve het debuutalbum, ook Myrskyvaroitus niet meer van mijn draaitafel af te slaan. Sammal doet in heel veel dingen denken aan de progressieve rocklegendes van de jaren zeventig. Enkel zanger Jan-Erik Kiviniemi is geen muzikaal wonderkind, maar heeft een redelijk prettige stem die goed bij de muziek past.

Dat er veel te ontdekken valt in de muziek van Sammal, heb ik al gezegd. Het voordeel van bij een label als Svart Records zitten, is dat er altijd veel aandacht is voor een goede productie. Laat dat nou net onontbeerlijk zijn bij Sammal. Onder dit vijftal vind je een gitarist die veel wil soleren en vaak lekker gevoelig uit de hoek komt, een bassist die zich niet naar de achtergrond laat werken en een toetsenist die geen seconde stil zit. Je zou bijna denken dat Sammal een band van ego’s is. De muziek komt absoluut hectisch over, maar alle songs hebben een rode draad. Soms merk je die direct op, andere keren zul je daarin moeten investeren.

Waar Sammal zelf nog in moet investeren, is het schrijven van goede songs. Luisterende naar Myrskyvaroitus, hoor je ontzettend veel toffe ideeën en dat maakt de gehele luisterbeurt erg aangenaam. Ik kan alleen geen nummer aanwijzen dat het beste weergeeft waar Sammal allemaal toe in staat is. Het zijn dat soort songs die het verschil kunnen maken voor potentiële fans. Ik kan Muurahaisen Päiväuni aanwijzen, maar ik vrees dat velen het klungelige orgeltje niet begrijpen. Aika On Alkamassa komt waarschijnlijk het dichtst in de buurt. Gelukkig zijn er genoeg progfans die liever naar een album dan naar een track luisteren.

Tracklist:
1. Stormvarning
2. Järjen Ohimarssi
3. Samaan Arkeen
4. Kohtaus Yön Vyöllä
5. Muurahaisen Päiväuni
6. Aika On Alkamassa
7. Sulle Haavan Tein
8. Kohti Pintaa
9. Herätkää