Nu beheerst de band natuurlijk alle technieken om moeiteloos vijf tracks te coveren. Muzikaal zit het dan ook allemaal wel goed op deze release. Toch weet de groep nergens te verrassen of de aandacht echt vast te houden. Stone Sour speelt namelijk alle nummers vrij klakkeloos na, zonder ook maar enige moeite te doen om er een eigen draai aan te geven.
Dat is jammer, want Corey Taylor bezit met gemak de vocale capaciteiten om deze tracks naar zijn eigen hand te zetten, maar blijft op deze ep vooral erg tam. Waar is de scherpte en waar zijn de agressieve uithalen die Taylors geluid zo kenmerken? Maar niet alleen hij, ook de rest van de band speelt op save. Er hangt geen dreiging om de nummers heen en het voelt aan als een zoutloze bedoeling. Ik noem maar de versie van Creeping Death, waar als een sneltrein doorheen geraasd wordt. Hierdoor mist elke vorm van opbouw of dreiging en klinkt het als een makkelijk tussendoortje. Children Of The Grave komt als beste uit de bus omdat deze nog met het meeste gevoel wordt gespeeld, maar weet ook niet in de buurt te komen van het origineel.
Aan alles is te voelen dat deze ep een snel tussendoortje is. Iets om de fans van Stone Sour tevreden te houden zolang Slipknot alle tijd vergt van Taylor. Dat is jammer, want de lijst van teleurstellende releases van Stone Sour wordt hiermee alleen maar groter. Van wat ik begrepen heb, is de volgende cover-ep ook alweer aangekondigd, maar die laat ik gerust aan mij voorbijschieten.
Tracklist:
1. We Die Young (Alice in Chains)
2. Heading Out To The Highway (Judas Priest)
3. Love Gun (Kiss)
4. Creeping Death (Metallica)
5. Children Of The Grave (Black Sabbath)
