Het is lastig om een leuke introductie voor je review te bedenken wanneer je als recensist op alle punten al eens hebt ingehaakt. The Graviators; het is geen voor de hand liggende naam, maar wat dan nog? Ze spelen stevige stoner, zijn niet origineel en komen (rara) uit Zweden. Op een bevolking van negen miljoen mensen ga ik me langzamerhand wel stiekem afvragen hoeveel bands deze Scandinaviërs nog uit hun hoge hoed gaan toveren.

The Graviators doet me nog het meest denken aan Riotgod. Voornamelijk vanwege het zangwerk van Niklas Sjöberg, maar muzikaal is het verschil vrij klein. Het probleempje is wel dat Riotgod makkelijk een volledige plaat weet te boeien en The Graviators het de luisteraar een stuk lastiger maken. De sound is goed, maar Evil Deeds valt duidelijk in de categorie van albums waar eigenlijk een a twee leuke songs op staan. De rest zijn eigenlijk gewoon fillers, al geef ik The Graviators na dat er hier drie prima tracks te vinden zijn. Behalve de opener kan ik A Different Moon en The Infidel best waarderen.

Het is jammer dat het bestaan van een plaat als Evil Deeds waarschijnlijk in de vergetelheid zal raken, want er zijn natuurlijk wel een aantal positieve punten te melden. De eerder genoemde Niklas Sjöberg kan erg goed zingen. Een prima zanger is een pre wanneer je als band echt succes wilt behalen. Muzikaal zal het dus wel wat beter moeten. Deze mannen kunnen best spelen, maar ze zullen beter hun best moeten doen. Om te beginnen zou ik graag al iets beters willen horen dan de basisriffjes die driekwart van de plaat vullen. Het grootste probleem van Evil Deeds is dat de muziek te vaak het ene oor in en het andere oor uit gaat. Wellicht dat het er op een volgende plaat wel uit komt.

Tracklist:
1. Soulstealer
2. Evil Deeds
3. Morning Star
4. The Great Deception
5. Feelin' Low
6. Häxagram
7. Presence
8. A Different Moon
9. Forlorn
10. The Infidel