Carnage Victory begint zoals een vette speed metalplaat hoort te beginnen. Sacred Steel knalt er gelijk in met vette double bass en een heerlijk eenvoudige doch goudeerlijke riff. Charge Into Overkill is nou typisch zo'n nummer waar de ware metal de hoofdrol speelt. De ritmesectie ratelt onophoudelijk en de gitaarpartijen klinken moddervet. Zanger Gerrit P. Mutz giert er dwars doorheen met zijn kenmerkende stem, zoals het hoort.

Tot zover lijkt Carnage Victory een logisch vervolg op het geweldige Hammer Of Destruction, maar de Duitsers hebben hier en daar wat afwijkende keuzes gemaakt. Zo zit er wat meer melodie in de sound (Don't Break The Oath), zijn de solo's beter dan ooit en regelmatig borrelt de grote liefde voor doom metal op. Het maakt de plaat afwisselend, maar ook wat minder consistent. Sacred Steel moet gewoon gaan, in de beste traditie van Agent Steel en (het oude) Jag Panzer. Dat doen ze dit keer niet continu en dat pakt niet altijd even goed uit. Bovendien zoekt Gerrit zijn grenzen iets te vaak op, waardoor zijn toch al niet toegankelijke stemgeluid potentiële luisteraars wel eens op afstand zou kunnen houden.

De melodieuzere aanpak zorgt later juist wel weer voor memorabele momenten. Het titelnummer behoort absoluut tot de beste composities die de band tot nu toe geschreven heeft. Sterke riffs, gave tempowisselingen en een lekker sfeervol refrein, helemaal niets mis mee. Storend zijn soms wel de ietwat kinderachtige teksten waarin de satan weer uitgebreid bezongen wordt. Zo is Broken Rites muzikaal een erg stoer nummer, maar de clichématige tekst is om te huilen. Het past dan wel bij het ouderwetse 'true metal' imago, maar waar collegabands na jaren bewijzen ook nog wat te melden te hebben, daar citeert Sacred Steel nog rijkelijk uit fabeltjes, antichristelijke thema's en andere typische metalverhaaltjes.

Het komt er op neer dat Carnage Victory geen verrassende plaat is geworden, maar wel weer erg veel pakkend beukwerk biedt. Enkel de toename van melodie en vertragingen valt als verandering aan te wijzen. Niet alle nummers zijn even sterk en de plaat moet zijn meerdere erkennen in de beide voorgangers, maar over het algemeen luistert de cd weer heerlijk weg. De zang blijft 'love it or hate it', maar daar zijn in het verleden al voldoende woorden aan vuil gemaakt. Liefhebbers van trotse power/speed metal schaffen deze plaat gewoon aan, want het blijft verdomme wel Sacred 'Bloody' Steel.

Tracklist:
1. Charge Into Overkill
2. Don't Break The Oath
3. Carnage Victory
4. Broken Rites
5. Crosses Stained With Blood
6. Ceremonial Magician Of The Left Hand Path
7. The Skeleton Key
8. Shadows Of Reprisal
9. Denial of Judas (Heaven Betrayed)
10. Metal Underground
11. By Vengeance And Hatred We Ride