Killer dan een dood door een op bloed beluste ijspegel, die het slachtoffer van onder een afdakje beloert alvorens zijn schedelpan te spiesen, kan deathmetalgerelateerd dit jaar enkel het nieuwe album van Exmortem zijn. Het is, om maar meteen door de deur van het huis te walsen, wel even wennen, daar Exmortem met Funeral Phantoms hele andere bronnen aanboort dan voorheen, maar na de nodige acclimatisatie vriezen uw oren geheid van de kopf.

De stormram, sloopkogel en breekhamer zijn anno 2008 de vrieskist in gestuurd. Tot en met de voorganger Nihilistic Contentment was Exmortem, op de ene plaat beter dan op de andere, vooral een goed geoliede molesteermachine. Snel, hard en strak. Na het horen van het nieuwe werk zult u daar even een streep onder moeten zetten alvorens de "nieuwe" Exmortem even hard te omarmen. Het kost, zoals gezegd, wellicht wat tijd om aan de nieuwe cd te wennen, als het kwartje eenmaal valt is Funeral Phantoms simpelweg niet weg te denken uit de schijvenvreter of de Ipod, of van mijn part de walkman, mocht er nog volk zijn dat dit woord zonder hulp van buitenaf correct kan spellen.

Op Funeral Phantoms hoort u overwegend trage nummers van een loodzwaar kaliber, die aan alle kanten omgeven worden door mistroostige, misantropische en grijs gekleurde sferen. In dat opzicht gaat het nieuwe album diep. In plaats van vooral door te beuken zoekt Exmortem op Funeral Phantoms de muzikale krachten die ontspringen aan een complexe muzikale gelaagdheid. Ook mede hierdoor kan een herhaling aan luisterbeurten raadzaam zijn, zodat het album de kans krijgt om alle luiken te openen. De ietwat rauwe productie maakt dat het album tevens naargeestig klinkt en al het levende genadeloos lijkt aan te vreten.
De snelheid is overigens niet helemaal weggepest. Op onder meer het titelnummer en de afsluiter View To A Death In The Morning wordt er toch nog eventjes geblast, hoewel met mate en uiteindelijk is de sprint dan ook van korte duur. Zo`n veeg uit de pan vult de gemiddelde snelheid van de nummers prima aan, maar overheerst nergens. Vroeger zou dat voor Exmortem nooit hebben gewerkt, de nieuwe nummers zijn echter zo melancholisch van aard dat haastige spoed gewoonweg niet meer passend is.

Met dit album legt Exmortem een zwarte, koude sprei over uw warme bed. Of zoals E. de Perron zou zeggen: "De werklijk harde dood daalt neer in verenbedden..."

Tracklist:
1. Black Opium
2. Souls Of Tyrants
3. Fixed In Slime
4. Funeral Phantom
5. The Vultures Gather
6. Anger Trumpet Blow
7. Salvation
8. For The Grave of History
9. Slow Death Regimes
10. View To A Death In The Morning