Gitarist Jeff Loomis en zanger Warrel Dane zijn de meest herkenbare vormgevers van Nevermore. Na het laatste album This Godless Endeavor uit 2005 werd het eens hoog tijd voor een adempauze en een soloproject voor beide heren. Nou puilt de metalwereld momenteel uit van de solo- en zijprojecten, maar als meestergitarist Loomis en meestervocalist Dane elk een project opzetten, dan mogen we toch wel van iets bijzonders spreken. De verwachtingen voor beide albums waren dan ook hooggespannen. Dane was eerst aan de beurt en zijn Praises to the Warmachine werd goed ontvangen, maar miste het boeiende en sfeervolle gitaarwerk van Loomis. Des te groter werd de nieuwsgierigheid naar Zero Order Phase.

Het kenmerkende aan Loomis zijn spel zijn enerzijds de kippenvel bezorgende emotionele gitaarsoli en anderzijds het vrij moderne en thrashende riffwerk dat Nevermore zo’n progressieve inslag geeft. Zero Order Phase wijkt hier niet van af, maar doordat het album instrumentaal is, is het een nog intensere mix. Leads worden voortdurend doorvlochten met stevige riffs. Het is daarom ook een behoorlijk thrashend album geworden. Jato Unit en vooral het fantastische Devil Theory zijn hier goede voorbeelden van.

Ook een origineel gitarist als Jeff Loomis heeft natuurlijk zijn voorbeelden. Zo te horen heeft Jeff als tiener veel naar Jason Becker en Marty Friedman zitten luisteren op zijn slaapkamer. Fans van Cacophony moeten dit album dan ook zeker eens proberen. Loomis heeft ook een aantal van zijn gitaarhelden kunnen versieren voor een gastbijdrage, en zeker niet de minsten. Ron Jarzombek (Watchtower en vele anderen) en Pat O’Brien (Cannibal Corpse) spelen een nummer mee, maar de show wordt pas echt gestolen door de bijdrage van gitarist Niel Kernon en jazz-bassist Michael Manring. Zij zijn bepalend voor het hoogtepunt van het album, Cashmere Shiv. Een progressief, oosters aandoend nummer met zowel een geweldige fretloze bassolo als een fretloze gitaarsolo.

Naarmate het album vordert bekruipt me het gevoel dat dit wel eens een heel erg goed album kan worden. Zero Order Phase is een intens feest voor het oor, maar toch mis ik wat. Een heel album instrumentaal is soms namelijk een zware rit en wat zou het gaaf geweest zijn als er paar nummers ingezongen zouden zijn. Afsluiter Departure smeekt er echt om! Een gemiste kans die dit album nog bijzonderder had kunnen maken. Jeff Loomis heeft echter een uitstekend, instrumentaal album afgeleverd dat bovendien een perfecte slijpsteen is om zijn bijl ook tijdens de radiostilte van Nevermore messcherp te houden.

Tracklist:
1. Shouting Fire At A Funeral
2. Opulent Maelstrom
3. Jato Unit
4. Azure Haze
5. Cashmere Shiv
6. Race Against Disaster
7. Sacristy
8. Devil Theory
9. Miles Of Machines
10. Departure