Bezoekers van Duitse festivals als Wacken Open Air en Summerbreeze worden minstens om de twee jaar geconfronteerd met de onderbroekenlol van J.B.O. Vaak heb ik me doodgeërgerd aan de infantiele humor die tijdens die concerten wordt verspreid, maar andere keren heb ik best gelachen met de capriolen van deze vier in het roze geklede Duitsers. Meestal had dat ook wel iets te maken met het alcoholpercentage in mijn bloed.

J.B.O. maakt een soort van parodiemuziek die met geen enkele andere band is te vergelijken. Van de uitgebreide discografie ken ik overigens enkel Meister Der Musik en vergeleken met dat cd’tje is Head Bang Boing een heel stuk beter. De heren zijn door de jaren heen duidelijk gegroeid in professionalisme. De productie is deze keer gewoon uitstekend en het spelvermogen en vocale kunsten zijn een stuk sterker dan jaren geleden.

Of je dit album goed vindt, ligt echter nog steeds grotendeels aan wat je humorsoort is. Vind je het grappig dat een band met een knipoog bekende metalriffs naspeelt, komt aanzetten met teksten als Brad Pitt Mosh Pit, valse versies brengt van schlager klassiekers of de Toto klassieker Rosanna aanpast in Osama dan ben je aan het goede adres bij J.B.O. En als ik eerlijk ben, moet ik bekennen dat ik ook hard gelachen heb met de laatste song Raining Blood dat begint met het bekende drumstukje van Slayer en dan plots veranderd in It's Raining Men van The Weather Girls. Ja, Head Bang Boing is een heel stuk leuker dan verwacht.

Tracklist:
1. Inhaltsangabe
2. Head Bang Boing
3. Mehr Stoff
4. Oaaargh!
5. Metal Hartz IV
6. Musiker
7. Acht
8. Fruhstuck
9. Slipknotubbies
10 Osama
11. Promibeat 800
12. Wi ham's geschafft!
13. Bejonze
14. Misanthropoli
15. Raining Blood