Epische power metal. Je houdt ervan of niet. Degenen die er niet van houden en al jeuk beginnen te krijgen bij de naam Rhapsody (of Fire), kunnen maar beter niet verder lezen. Want als er één band is die kitsch nóg meer tot kunst verheft, dan is het wel Domine. Hoewel de band alweer dik twintig jaar bestaat, zag het eerste album Champion Eternal pas in 1997 het levenslicht. Met Ancient Spirit Rising ligt alweer album nummer vijf in de schappen.

Nieuwe zieltjes zal de band niet winnen met dit album. Maar daar staat tegenover dat er ook waarschijnlijk geen fans zullen afhaken na het horen van Ancient Spirit Rising. Zeker niet na de eerste twee nummers - The Messenger en Tempest Calling: beiden lekker snelle, frivole power metal nummers met prima gitaarwerk en de karakteristieke hoge zang van Adolfo Morbiducci. Die zang zal overigens waarschijnlijk nog steeds wel voor discussies zorgen, want hoewel Morbiducci ongetwijfeld een uitstekende stem heeft voor dit genre, klimt hij af en toe zó hoog dat mijn tenen zich lichtelijk beginnen te krommen. Gelukkig vliegt hij echter nergens écht uit de bocht.

De band komt het best tot haar recht in de snellere nummers, waarvan er gelukkig genoeg op dit album te vinden zijn. Het enige mindere nummer vind ik het lange, nogal saaie The Lady of Shalott, dat eigenlijk veel te langzaam doorsukkelt. Zoals gezegd, Domine doet gewoon haar ding op dit album. De liefhebbers van de vorige albums kunnen dan ook toeslaan, want Ancient Spirit Rising is een alleraardigst album in het genre geworden. Mensen die niets van power metal moeten weten, zullen dit album alleen al vanwege de hoes en albumtitel laten liggen. Kortom: deze cd vindt zijn weg wel naar de juiste doelgroep.

Tracklist:
1. The Messenger
2. Tempest Calling
3. The Lady Of Shalott
4. I Stand Alone (After The Fall)
5. Ancient Spirit Rising
6. On The Wings Of The Firebird
7. Another Time, Another Place, Another Space
8. Sky Rider
9. How The Mighty Have Fallen