Ze hebben in mijn ogen mazzel dat Tim beschikbaar was, want hij past precies bij deze 'old-school'- benadering van het genre heavy metal. Hij zou zo de volgende zanger van Annihilator kunnen worden, maar bij een sollicitatie-proces van Manowar zou hij ook ver kunnen komen. Hij geeft het beste van zijn kunnen en dat past precies bij de rest van de band. Want de drums van Chris zijn ijzersterk met hier en daar een stel toffe 'breaks'. Matt Johnsen gaat lekker tekeer op de gitaar met vooral de kenmerkende galloperende riffs van Iron Maiden. Hij zorgt ervoor dat de nummers genoeg ruimte geven voor zijn flitsende soleerwerk. De bassist tot slot, Chris Kerns, doet het ook prima, maar heeft soms wel een aantal lelijke baslijnen. Afijn, dat nemen we dan maar op de koop toe.
De nummers zelf zitten vol ritme-veranderingen, energiek spel en uiteraard vele snelle passages. Met opener "Sunrise" maken we meteen al kennis met de eerste van de twee '8-minuten-durende'-epics. Het is eigenlijk de perfecte kennismaker met de rest van de cd en Chris Poland (ex-Megadeth) speelt zelfs een deuntje mee. Na de twee kortere "I Am The Hammer" en "In The Violet Fire" volgt de tweede. En "By The Night Sky" is dankzij het machtige refrein meteen de klapper van de cd. Maar na deze vier nummers weet je genoeg dat het verder wel goed komt met de cd.
De vele Iron Maiden-invloeden liggen er dik op, maar om Pharaoh een kloon te noemen zou te kort door de bocht zijn. Daarvoor hebben ze lang genoeg aan het album gewerkt om dat te voorkomen. We hebben met "The Longst Night" een erg goede cd gekregen waarbij goed te horen is dat de band erg geniet van het spelen van heavy metal. De album-cover brengt de sfeer van de hele cd al goed naar voren. Dus als je die bevalt, dan bevalt de cd zeker weten ook.
Tracklist:
1. Sunrise
2. I Am the Hammer
3. In the Violet Fire
4. By the Night Sky
5. Endlessly
6. The Longest Night
7. Fighting
8. Like a Ghost
9. Up the Gates
10. Never Run
