Discomfort, een passende titel voor dit schijfje. Ideaal om de relatie met je buren tot beneden het vriespunt te werken als zij net een tuinfeest hebben en jij met de ramen open deze cd eens op beestachtig volume tot je neemt. Ook is het ideaal om op te zetten als je hele schoonfamilie over de vloer komt, om ervoor te zorgen dat dit hun laatste bezoek is.

Enfin, het is moge duidelijk zijn dat Antigama geen muziek is voor fijnbesnaarde zielen. Deze heren uit Polen leveren een technische grindexplosie af met een grote knipoog naar bands als The dillinger Escape Plan en consorten. Antigama speelt geen rechttoe rechtaan grind, maar al het geweld zit aan elkaar met gefreakte loopjes en zieke breaks, onderbroken met samples en industrial invloeden. Dit vormt een allesverwoestende psychotische cocktail die de wat progressievere grindfan zeker zal bekoren.

So far so good, er is echter een punt wat ik persoonlijk minder plezant vind aan deze schijf; de speelduur is met een half uur toch al niet hoog, maar dan is er bij het laatste nummer eerst 7 minuten stilte waarnaar er een naar niets klinkende remix track (dit is wellicht een smaakkwestie, maar ik had liever een regulier nummer gehoord) komt die klinkt alsof deze is opgenomen met de microfoon van een mobiele telefoon. Daarmee houdt de luisteraar welgeteld 20 minuten aan goede muziek over.

Al met al een brute en zeer interessante schijf, maar de korte speeltijd geeft toch een wat nare bijsmaak. Desalniettemin voor fans van bands als Nasum en Rotten Sound meer dan de moeite waard om eens goed te beluisteren. Meer van deze bruutheid graag met een fatsoenlijke speeltijd.

Tracklist:
1. Flies
2. Bloodmaker
3. Stupid Fuck
4. Who Is My Enemy?
5. Try
6. This Structure is Tight
7. President Says Yes
8. Sick I Am
9. Shit From Arse
10. Bolo
11. Save Copy As...
12. Discomfort
13. Fala (The Seed remix)