Nederlandse black metal floreert de laatste jaren als nooit tevoren. De hoeveelheid uitstekende bands van eigen bodem, die ook nog eens vaak teksten in moerstaal aanleveren, is niet op de vingers van twee handen te tellen. Veel groepen kiezen voor een avantgardistische of op zijn minst atmosferische aanpak. De bekendste voorbeelden zijn natuurlijk Laster en Fluisteraars, maar daarnaast verdienen ook Turia, Solar Temple en natuurlijk Urfaust een eervolle vermelding. Het Utrechtse Wrang gooit het over een andere boeg met hun 'Domstad swart metael'. Wars van kunstzinnig geneuzel, pek en veren voor dromerig gitaargepluk: gerost en gebeukt zal er worden. Dat lijkt althans de algehele insteek van De Vaendrig, de tweede langspeler van het trio.
De Vaendrig bouwt daarbij vooral voort op de fundamenten van het blackmetalgenre. Vlammende riffs en opzwepende ritmes vormen de basis, aangevuld door de fantastische, energieke screams van frontman Galgenvot. Invloeden van de Noorse klassiekers zijn nooit ver weg. Vooral het bij vlagen melodieuze, maar tegelijkertijd altijd rauwe gitaarwerk herinnert aan het oudere werk van Taake, maar het zijn de ploegende en heerlijk groovende ritmes, die aan het lompe geros van Tsjuder doen denken, waarmee Wrang zich in positieve zin onderscheidt. Zoveel wordt al duidelijk middels de machtige openingstrack Doodgeslagen Onschuld, dat tot live ongetwijfeld voor nekwervelfracturen zal zorgen.
De 'no-nonsense' attitude van het Utrechtse gezelschap is ook in de sound van De Vaendrig terug te horen. De plaat klinkt grimmig maar tegelijkertijd bijzonder krachtig, zodat de muziek met een stevige 'punch' de speakers uit komt knallen. Daardoor komen vooral het met gedreven riffs doorspekte Voorwaarts! De Nacht Roept, Bestevaer en Liturgie Van Zelfhaat uitstekend uit de verf. De band strooit met riffs die het predicaat 'episch met hoofdletter E' verdienen. Ondanks de conservatieve aanpak van Wrang is er een enkel moment ruimte voor lichte experimenten. Zo begint het titelnummer plechtig met koorzang en omineus orgelwerk en valt het nummer verder op door de inzet van rauwe, semi-cleane chants. Die combinatie pakt goed uit.
Het moge echter duidelijk zijn dat Wrang de mosterd vooral haalt bij de helden uit het verleden. De band vertaalt dat naar stoere tracks die met gedrevenheid, bezieling en vakmanschap worden gebracht. In dat opzicht doet De Vaendrig wel wat denken aan het twee jaar geleden verschenen debuutalbum Tirades Uit De Hel van Duivel, hoewel die plaat nog wat scherper en rafeliger is. Wrang bewijst dat er ook anno 2022 meer dan genoeg ruimte is voor traditionele black metal. Een hoogst welkome muzikale trap in de smoel!
Tracklist:
1. Doodgeslagen Onschuld
2. De Vaendrig
3. Jachttijd
4. Voorwaarts! De Nacht Roept
5. Bestevaer
6. Afgunst
7. Liturgie Van Zelfhaat
