Terug van weggeweest. Gitarist Bram Bijlhout maakte tussen 2007 en 2014 deel uit van de Rotterdams doomformatie Officium Triste. Op een enkel live-optreden na met The 11th Hour verdween hij volledig uit beeld, druk als hij was met zijn gezin en fotograferen. Er was sprake van een duidelijke structuur in zijn leven, maar het begon muzikaal toch weer te kriebelen. Bram nam de gitaar weer ter hand, ging aan de slag met nieuwe nummers en besloot en passant alle instrumenten zelf maar te spelen. Het doom/death-project Structure is hiermee een feit.

Wat Bram op deze titelloze ep zelf, vermoedelijk wijselijk, niet doet, is zingen. Daarvoor heeft hij zijn vroegere Officium Triste-opperhoofd Pim Blankenstein weten te strikken. Die mag in de eerste vier nummers een diepe grunt neerzetten, die een stukje ruiger klinkt dan bij zijn eigen band. Je ontkomt er niet aan om meer raakvlakken met Officium Triste te bespeuren, zeker als de leadgitaar nadrukkelijk te horen is. Maar het tempo ligt over het algemeen toch net even wat lager en akkoorden worden wat langer aangehouden. Het dik elf minuten durende And They Remembered laat, ondanks een enigszins lang tokkelend intro, de beste indruk achter. Vreemde eend in de bijt is het afsluitende Catatonic. Muzikaal kent het nummer een mooie, pakkende, treurige leadpartij, maar de door een soort van mobilofoon gesproken zang komt over als een dissonant. Met een andere uitwerking, of wellicht uitsluitend een instrumentale en nog wat langere uitvoering, zou dit een topnummer zijn geweest.

Deze eerste ep van Structure is zeker de moeite waard voor fans van het doom/death-genre. Deze release is vooralsnog alleen digitaal verkrijgbaar en op, jawel, cassettebandje! Een uitgave op cd is wel de bedoeling, maar daarover is op dit moment nog niets concreet. Bram heeft verder naar eigen zeggen de smaak weer goed te pakken en is al volop aan de gang met nieuwe nummers. Kom maar op Bram.

Tracklist:
1. Remain Faithless
2. Lost
3. And They Remembered
4. As I Take What Is Mine
5. Catatonic