Hoewel Dagoba al 25 jaar actief is, is de groep nooit verder gekomen dan de middenmoot. De groove metal met industrial-elementen, elektronica, toegankelijke alternatieve rockrefreinen en stevige coupletten met extreme vocalen is vooral degelijk. Zingende kartrekker Shawter zag met name de laatste jaren bandleden komen een gaan. Dit keer probeert hij het met een nieuwe ritmesectie, bestaande uit bassist Kawa Koshigero en drummer Theo.
By Night is het meest melodieuze en toegankelijke album van de Franse formatie. Agressie en een hoog tempo hebben plaatsgemaakt voor een relaxtere vibe en een lager aantal bpm. De single On The Run spant wat dat betreft de kroon. De melodieuze poprocker kan zo de alternatieve top 40 in. Het is veruit de meest catchy track. De melodieuze momenten worden in de andere tracks weliswaar afgewisseld met groovende en rockende passages met extreme zang, maar nergens wordt het echt agressief zoals in het verleden.
Meer dan voorheen is er elektronica toegepast in de muziek, met wisselend succes. In City Lights en Nightclub is het donkere toetsenwerk sfeervol en derhalve van toegevoegde waarde. Datzelfde geldt voor Sunfall. Ook in On The Run, dat de synth-melodie als basis gebruikt, werkt het uitstekend. In The Hunt en Bellflower Drive zijn de elektronische bijdragen echter volstrekt overbodig.
De overige instrumentatie is veelal degelijk. Verwacht geen wonderen van de nieuwe ritmesectie, maar vooral een professionele performance die in dienst staat van de composities. Hetzelfde geldt voor het gitaarwerk van Richard de Mello. De beste riffs vind je in The Hunt, het gothic Nightclub en het begin van Bellflower Drive. De rest van de functionele riffs hebben we al eens eerder gehoord. Dagoba verrast op dat gebied niet. Bovendien grijpt de groep vaak terug op dezelfde songstructuren, waardoor vroeg of laat het gevoel van inwisselbaarheid ontstaat.
Hoewel er zeker momenten van opleving zijn en er nummers zijn die de middenmoot ontstijgen (The Hunt, On The Run en Nightclub), is ook anno 2022 duidelijk waarom Dagoba nooit definitief is doorgebroken. De zingende en screamende regisseur Shawter probeert het dit keer met een toegankelijkere plaat dan we gewend zijn van de Fransman. Minder agressieve groove metal, meer elektronica en makkelijker in het gehoor liggende alternatieve metal. Dat zal hem wat fans van het oude, stevigere en agressievere werk kosten en nieuwe liefhebbers opleveren.
Tracklist:
1. Neons
2. The Hunt
3. Sunfall
4. Bellflower Drive
5. On The Run
6. Break
7. City Lights
8. Nightclub
9. Summer's Gone
10. The Last Crossing
11. Stellar
