De heer Nattefrost van Carpathian Forest heeft zich waarschijnlijk voor velen onvergetelijk gemaakt tijdens het optreden op No Mercy dit jaar, waar hij gewapend met enige liters bier (waarvan hij overigens meer dan de helft al dan niet bewust in de monitor deponeerde) en een fier omhoog stekend omgekeerd kruis het podium van de 013 drie kwartier lang onveilig maakte. Dat hij nauwelijks meer op zijn benen kon blijven staan en het fiere omgekeerde kruis rechtstreeks bij zijn oma van de muur leek te zijn gehaald, zullen we voor het gemak maar even door de vingers zien. Maar alle gekheid op een stokje, feit blijft wél dat Nattefrost al geruime tijd tot een van de beste black metalzangers hoort en over een karakteristieke, vuile strot beschikt. Dat bewijst hij al jarenlang bij Carpathian Forest en nu ook op dit eerste (hopelijk niet al te serieus bedoelde) solo-album.

Het eerste dat opvalt bij het beluisteren van de nummers op Blood and Vomit, is de vette, necro productie, die wel enigszins (begrijpelijkerwijs) aan Carpathian Forest doet denken, maar dan vuiler. De instrumenten zijn echter uitstekend van elkaar te onderscheiden, dus het album vervalt nergens in de categorie 'ondefinieerbare herrie'. Titels als Sluts of Hell, Satanic Victory en Whore (Filthy Whore) doen het ergste vermoeden, maar klinken verrassend goed, hoewel we hier enige goede smaak natuurlijk niet hoeven te verwachten. Simpele refreinen, koude riffs, strak drumwerk en natuurlijk de kenmerkende, snerpende stem van Nattefrost zelf zijn de ingredienten die dit schijfje uitermate verteerbaar maken. Minder geslaagd vind ik het begin van The Art of Spiritual Purification en Nattefrost Takes A Piss (ik hoef de heer Nattefrost nu niet persé een minuut lang zijn maag en blaas te horen legen), maar echt afbreuk aan het album doen deze fragmenten niet. In feite ligt de muziek op dit album in het verlengde van Carpathian Forest, alleen is het allemaal nét een paar niveaus platvloerser en perverser. De Beherit-cover The Gate of Nanna is ook zeer geslaagd te noemen.

Aan de titels en de hoes van het album zullen de meeste mensen waarschijnlijk al kunnen bepalen of ze dit album wel of niet willen aanschaffen. Ook de hilarische achterkant van het cd-hoesje, waar de luisteraar kreten als "true, primitive, narrow-minded black metal" en "probably the best album in the world" naar zijn hoofd geslingerd krijgt, spreekt wat dat betreft boekdelen. Laten we hopen dat Nattefrost over de nodige humor en zelfspot beschikt, want de teksten en het 'image-building' zijn niet echt serieus te nemen. Gelukkig klinken de nummers érg lekker en aangezien platvloers niet altijd slecht hoeft te zijn, kan ik concluderen dat Nattefrost een uiterst vermakelijk solo-album heeft afgeleverd, dat weliswaar niet bepaald artistiek verantwoord is, maar desondanks de nodige lekkere black metalnummers bevat. Een plat, lomp en waarschijnlijk daarom ook juist zo'n leuk album. Want laten we wel wezen, ondanks de niet al te volwassen teksten heeft dit album voor de gemiddelde black metalfan zeker de nodige sterke nummers te bieden. Vooral de eerder genoemde nummers Sluts of Hell en Whore (Filthy Whore) bevatten enkele heerlijke riffs en zijn in feite gewoon eerste klas nummers. Overigens zijn er al plannen voor twee nieuwe albums, waarvan de titels Terrorist en I'm An Asshole and Full of Shit zullen zijn. Ik ben benieuwd wat zijn moeder hiervan zou zeggen!

Tracklist:
1. Ancient devil worshipping
2. Sluts of hell
3. Satanic victory
4. Universal funeral
5. The art of spiritual purification
6. Sanctum 666
7. Whore (filthy whore)
8. Mass destruction
9. Nattefrost takes a piss
10. The gate of nanna (beherit cover)
11. Still reaching for hell