Er zijn een paar personele veranderingen. Drummer Sergi ‘Bobby’ Verdeguer en gitarist Filipe Baldaia, die beiden in Nami actief zijn, vervangen respectievelijk Marc Mas Marti en Jordi Gorgues. Laatstgenoemde neemt na vijftien jaar afscheid omdat hij gezin, werk en band niet meer kan combineren. Nieuwkomer Filipe blijkt (net als Sergi) een uitstekend musicus. De virtuositeit vliegt je samen met de complexiteit middels snelle loopjes en ritmetwists om de oren op deze vijfde full-length.
Er staan gelukkig ook wat rustigere songs op die de luisteraar adem gunnen. Neem nu het prachtige Cosmic Walkers, waarin getokkel, een hypnotiserende pianomelodie en een keyboardklankentapijt de toon bepalen. Deze track vertaalt het spirituele karakter van deze release misschien wel het beste. Het verhaal gaat over transcendentie en universeel bewustzijn. Aathma, afgeleid van ātma(n) (Sanskriet), betekent zoiets als “essentie, adem, ziel”. Met name de zweverige keyboardklanken, Floydiaanse leads en het getokkel in bijvoorbeeld het instrumentale intermezzo Vacuum brengen je in aanraking met een hogere energie.
Daarna knalt de technische death metal weer los. Namen die in gedachten opkomen, zijn onder meer Allegaeon, Mors Principium Est, Scar Symmetry, Opeth, Leprous, Textures, Symphony X en Dream Theater. Het technische niveau is om kippenvel van te krijgen en ook qua cleane vocalen is er weer een stap voorwaarts gemaakt. De transparante productie is minder ruw en minder metal-achtig dan op de voorganger. Het verschil met de voorganger is dat alles nu nog verder tot in de puntjes is uitgewerkt. Alleen de overgang van het metalen eerste deel van het dynamische Stillness Is Timeless naar een rustigere sectie blijft wennen. De opbouw daarna richting de zinderende climax is juist weer erg sterk.
Hoogtepunten zijn er te over. Om er enkele te noemen: Spirals Within Thy Being (riffs en ritmiek), No Faced Mindless (overgang naar en inpassing van toetsenwerk) en Living Waves, waarin Paul Masvidal (Cynic) onderscheidend soleerwerk laat horen. Hij is daarnaast verantwoordelijk voor de met vocoder-achtige effecten geïnjecteerde gesproken passage van de intro An Infinitesimal Spark. Het ontzag stijgt alleen nog maar tot grotere hoogten met het vierdelige titelnummer van twintig minuten. Hierin zorgen Øystein Landsverk (Leprous) met een solo in deel drie en zangeres Merethe Soltvedt (Two Steps From Hell, bekend vanwege Game Of Thrones) in het tweede en vierde deel voor prima gastbijdragen.
Aathma is zo’n album waar je als liefhebber van voorgenoemde bands van begin tot en met einde ontzag voor hebt. Muzikaal is het van de bovenste plank, compositorisch een complex en vakkundig werkstuk en tekstueel bijzonder interessant. Persefone biedt ruim een uur adembenemende muziek waarin ondanks de keurige mix en master van Jens Bogren veel ruimte is voor emotie. Daarmee sluit het album dan ook treffend af: “I’m not this body… I am just this soul.” Prachtig!
Tracklist:
1. An Infinitesimal Spark
2. One Of Many
3. Prison Skin
4. Spirals Within Thy Being
5. Cosmic Walkers
6. No Faced Mindless
7. Living Waves
8. Vacuum
9. Stillness Is Timeless
10. Aathma I: Universal Oneness
11. Aathma II: Spiritual Bliss
12. Aathma III: One With The Light
13. Aathma IV: Many Of One
.jpg){kind=small}
