Soms zijn er positieve verrassingen uit onverwachte hoek. Neem nou The Black Wild Yonder van Words Of Farewell. De Duitse formatie combineert op die plaat verschillende stijlen (atmosferische melodieuze death metal met core-elementen en progressiviteit) en verwerkt deze in pakkende songs als Telltale Notion en Temporary Loss Of Reason. Het nadeel van zo'n memorabel album is dat de verwachtingen voor toekomstig materiaal hoger zijn.

Het zestal muzikanten uit Münster, Marl en Beckum herhaalt de stunt helaas niet. Dat wil overigens geenszins zeggen dat A Quiet World een slechte plaat is. Integendeel, ook wat de vaardige muzikanten op deze derde full-length laten horen, is van een aangenaam niveau, maar er zijn minder momenten waarbij je op het puntje van je stoel gaat zitten. Technisch zijn de oosterburen verder dan voorheen, maar het leidt niet tot dezelfde hoeveelheid memorabele tracks. De songs zijn weliswaar energiek, maar de keuze om de factor groove op de voorgrond te plaatsen, gaat ten koste van de atmosferische diepgang en de melodieën die het voorgaande werk zo aangenaam maakten. Die zitten nu als het ware verstopt in de sound en dat is jammer.

My Share Of Loneliness is een prettige kennismaking met het nieuwe materiaal, in het proggy Gallows Frame komen de harmonieën wat naar voren en Limit Cycle, een van de hoogtepunten, verhoogt het niveau verder. Dat laatste komt naast de cleane vocalen, een vernieuwend element dat wat aan de voorzichtige kant gebracht wordt, door de eenvoudige melodielijn die blijft hangen en bovendien zowel sfeer- als luisterplezierbevorderend werkt. Met Zero Temperance blijft het niveau aangenaam. Nummers die wat extra hebben zijn Momentary Life (dankzij de cleane zang plus de djenty en groovy riffs) en Oversoul (het tweede hoogtepunt) met zijn mooie gitaarmelodieën, solo's en climax. Ook in The Farthest Reach komt een mooie solo voorbij. Het album sluit overtuigend af met het meer dan tien minuten durende proggy This Shadow My Likeness.

A Quiet World is echter niet de plaat waarop je hoopt na The Black Wild Yonder. Alhoewel het geheel aangenaam wegluistert, blijven er maar een beperkt aantal tracks hangen van het geheel. Dat komt vooral doordat de grooves de fraaie melodieën en de sfeer overstemmen. De cleane zang wordt te voorzichtig ingebracht, maar kan bij ontwikkeling in de toekomst ervoor zorgen dat het een extra kracht is van Words Of Farewell. Technisch hebben de mannen het goed voor elkaar, maar de sterke kanten worden productioneel onvoldoende uitgelicht. De highlights van het album zorgen toch voor een voldoende.

Tracklist:
1. My Share Of Loneliness
2. Gaia Demise
3. Gallows Frame
4. Limit Cycle
5. Zero Temperance
6. Momentary Life
7. Oversoul
8. The Farthest Reach
9. This Shadow My Likeness