Voor liefhebbers van extreme metal is Phazm een absolute must. Deze Fransmannen staan garant voor een stevig potje death 'n roll met een dikke blackmetalsaus eroverheen gedrapeerd. Scornful Of Icons is de vierde schijf van deze heren en deze komt tot ons via Osmose Productions. Een label dat al sinds 1991 bekendstaat om het voortbrengen van grootse namen binnen het genre.

Phazm kan wat mij betreft ook een grootse naam worden, want Scornful Of Icons bevat juist die ingrediënten die de extreme metalfan doet glunderen. Het album start met het woeste Ginnungagap, waarin snoeiharde death metal wordt afgewisseld met melodieuze heavymetalriffs. Zanger/gitarist Pierrick 'Pierhryck' Valence brult er stevig op los en doet met zijn lage tonen soms denken aan V.I.T.R.I.O.L. van Anaal Nathrakh. The Soothsayer is wederom een pittig geval, maar ditmaal gaat de band los in de thrash-hoek. Naarmate het album vordert, komen er ook steeds meer blackmetalelementen om de hoek kijken. Dit is met name bij de titeltrack het geval. Een prachtig nummer waarin zangeres Alexandra Prat een fraaie (niet al te prominent aanwezige) gastrol vertolkt. Wat mij betreft de topper van deze plaat.

Wat deze schijf tevens tot een groot succes zal maken, is dat alles werkelijk als een klok klinkt. De zanger varieert tussen meerdere soorten gekrijs en gebrul, de drummer tikt elk gaatje dicht en de gitaarpartijen komen regelmatig doeltreffend, catchy en verassend uit de hoek. Melodie staat hoog in het vaandel, maar er bestaat een perfecte balans tussen de harde en melodieuze passages, waardoor er voor ieder wat wils overblijft.

Wat mij betreft staat dit album vol met pareltjes. Liefhebbers van Anaal Nathrakh en het Amerikaanse Goatwhore zullen met deze langspeler uitstekend uit de voeten kunnen. Een absolute aanrader voor fans van de ruwere metalgenres.

Tracklist:
1. Ginnungagap
2. Ubiquitous Almighty
3. The Soothsayer
4. The Godless Pope
5. Howling For You
6. Conquerors March
7. Scornful Of Icons
8. Never To Return