Het artwork is altijd het eerste wat in het oog springt wanneer je een nieuw album in handen krijgt. De naam Snowburner zei me in eerste instantie niks, maar de tekenstijl wel. Ik was ervan overtuigd hierin de hand van Erik Kriek te herkennen, die enkele jaren geleden op uiterst fraaie wijze verhalen van H.P. Lovecraft naar een stripboek vertolkte. Na een korte research blijkt de Portugees Christiano Suarez het creatieve brein te zijn. De complimenten zijn er niet minder om.

De muziek echter staat op naam van Snowburner. Een Leidse stonerband waarvan de leden naar eigen zeggen nogal wat ervaring hebben in de punk- en hardcorescene. Je kunt je afvragen waarom deze heren dan ineens wat anders gaan spelen, maar de liefde voor Clutch, High On Fire en Fu Manchu druipt van Primitive Future af. Het is typische stoner waar je vandaag de dag nog mee doodgegooid wordt, al wordt het wel minder. Dat is het probleem dat Snowburner heeft. Het ligt niet aan het enthousiasme. Het ligt ook niet aan de gretigheid waarmee de twee gitaristen voortdurend riffs uit hun mouwen schudden. Het punt is dat we dit soort muziek langzamerhand al tot in den treure gehoord hebben. Alleen met erg goede songwriting kun je de luisteraar het gebrek aan originaliteit doen vergeten.

Is Snowburner daarmee een slechte band? Welnee. Dit kwartet klinkt strak op elkaar ingespeeld en de zanger doet het zeker niet verkeerd. Het is het trucje waarmee je tegenwoordig geen potten meer mee breekt. Future Primitive zal het goed doen op feestjes en in de kroeg, maar het verschil met eerder genoemde bands is duidelijk genoeg.

Tracklist:
1. Blizzards Of Gain
2. Ride The Tide
3. You Blues, You Lose
4. Reelin' In The Wasted Years
5. Stabbed On The Throne
6. Haunt Me No Longer
7. Reap The Sown
8. Ashes In The West
9. Vultures At Bay
10. Bailiff's Blues