The Flight Of Sleipnir steekt niet onder stoelen of banken waar de inspiratie vandaan gehaald wordt. Sleipnir is het achtbenige paard van Wodan (Odin, voor wie liever de Scandinavische naam gebruikt), dat ongelooflijk snel was, maar ook door de lucht kon galopperen. Niet te verwarren met Pegasus. Onze oude mythologische verhalen zijn al jaren een grote inspiratiebron voor metalbands. Sterker nog, hele subgenres zijn erop gebaseerd. Echter, geen viking metal voor The Flight Of Sleipnir, maar een interessante mengelmoes van black metal en post-rock. Het zal je dan ook niet verbazen dat het resultaat erg doomy is.
Vanwege het donkere geluid zullen je gedachten niet snel afdwalen naar plunderende vikingen, maar eerder naar koude landschappen met bergen en uitgestrekte bossen. De muziek is erg sfeervol en episch. De sound is zowel avontuurlijk als melancholisch. Er wordt weinig gezongen. De afwisseling in zangstijlen versterkt dat gevoel. Dan hoor je grunts, terwijl er in Archaic Rites plots een zangeres verschijnt. V is natuurlijk een plaat waar je voor moet gaan zitten. De muziek wordt niet in hapklare brokken gepresenteerd. Wie er het geduld voor kan opbrengen, wordt beloond. Al is het niet zo dat dit album van voor naar achter briljant is. Headwinds en Gullveig vallen het meeste in de smaak, omdat ik dan echt zin krijg om met een snek een zware storm op zee te trotseren . De rest is hooguit best aardig.
Tracklist:
1. Headwinds
2. Sidereal Course
3. The Casting
4. Nothing Stands Obscured
5. Gullveig
6. Archaic Rites
7. Beacon in Black Horizon
.jpg){kind=small}
