Soulburn is weer in het leven geroepen. In 1998 verscheen het debuut Feeding On Angels, dat weliswaar goed werd ontvangen, maar volgens velen te veel op Asphyx leek. Het gevolg daarvan was dat met dezelfde line up de Asphyxplaat On The Wings Of Inferno werd gemaakt, en dat Soulburn ter ziele ging. Totdat gitarist Eric Daniels en drummer Bob Bagchus vorig jaar bij elkaar kwamen om Soulburn nieuw leven in te blazen. Vervolgens vindt het tweetal de gitarist Remco Kreft en zanger/bassist Twan van Geel bereid om de line up te completeren.

Net als in de jaren negentig, is de intentie om black metal te maken in de lijn van Bathory en Celtic Frost. Destijds lukte dat dus slechts gedeeltelijk. Hoe anders is dat met het nieuwe werk The Suffocating Darkness. Soulburn is er nu in geslaagd veel meer als zichzelf te klinken, ondanks het feit dat Celtic Frost en Bathory aanbeden worden. De eigen identiteit uit zich vooral in meer black en minder death en doom, ook al zijn die elementen nog altijd wel aanwezig.

The Suffocating Darkness is een sterk riffgedreven album. Het gitaargeluid staat prominent in de mix (met dank aan Marco Stubbe en Dan Swanö) en klinkt erg zwaar. De muur van riffs is recht voor je raap, puur en simpel. Ook de ritmesectie is basic en staat in dienst van de gitaarpartijen. Het is mede daardoor een eerlijke plaat geworden, wat blijkt uit het feit dat er niet overal even strak wordt gespeeld. En juist dat heeft een bepaalde charme. De duivelse riffs vormen samen met de vocalen (die de kenmerkende kille Dissection-galm in zich hebben) een donkere en grimmige sfeer die doet terugdenken aan de tachtiger en negentiger jaren.

Die grimmige sfeer wordt direct in de onheilspellend intro neergezet. Hierna volgen negen duistere tracks die afwisselend doen denken aan genoemde helden uit de jaren tachtig. Niet alle momenten overtuigen mij. Zo weet deel twee van Hymn Of The Forsaken het niveau van het sterke deel een (dat op het debuut staat) helaas niet te evenaren. Overtuigende en minder interessante riffs wisselen elkaar af, maar nergens verliest de muziek karakter. Under The Rise Of A Red Moon, het titelnummer en Claws Of Tribulation vormen na een paar luisterbeurten al direct de hoogtepunten. Ook de zeer duistere doomsecties in I Do Not Bleed From Your Crown Of Thorns en aan het begin van Wielding Death, inclusief kenmerkende leads van Eric, zijn overtuigend.

Soulburn is erin geslaagd een zeer geslaagde opvolger van Feeding On Angels te produceren. The Suffocating Darkness is nog donkerder en met name grimmiger dan het debuut. Het brengt de duistere sfeer van oude platen uit de jaren tachtig en negentig terug. Het is een eerlijke plaat die zowel Bathory- en Celtic Frostfans zullen waarderen. Hopelijk blijft de band nu bij elkaar en krijgen we op termijn meer duister werk van deze heren te horen.

Tracklist:
1. Apotheosis Infernali (Intro)
2. Under The Rise Of A Red Moon
3. The Mirror Void
4. In Suffocating Darkness
5. Absinthesis
6. Hymn Of The Forsaken II
7. Black Aura
8. I Do Not Bleed From Your Crown Of Thorns
9. Wielding Death
10. Claws Of Tribulation
11. Eden's Last Sigh (Outro)