We zijn nog maar nauwelijks bijgekomen van de afronding van de 777-trilogie, als het Franse experimentele blackmetalgezelschap Blut Aus Nord zich wederom meldt met een nieuwe plaat. En dat terwijl vorig jaar nog de uitstekende ep What Once Was: Liber III (de afronding van een andere trilogie) verscheen. Het bruist blijkbaar van de inspiratie bij de band en dat is goed nieuws, want het volstrekt unieke geluid van Blut Aus Nord, in combinatie met de altijd onverwachte songstructuren, zorgt ervoor dat ik steeds reikhalzend uitkijk naar nieuw materiaal.

Memoria Vetusta III: Saturnian Poetry (u raadt het al, wederom een trilogie) verschijnt via het ‘huislabel’ van de band, het charmante undergroundlabel Debemur Morti. De fenomenale hoes doet veel fraais vermoeden. Gelukkig stelt de band niet teleur, hoewel Memoria Vetusta III een plaat is geworden die heel wat aandacht vraagt. Reken er in ieder geval maar op dat er tijdens de eerste handvol luisterbeurten weinig concreets blijft hangen, want de voorkeur voor heerlijk zweverige riffs en abstracte, soms zelfs volstrekt onlogisch aanvoelende melodielijnen, heeft de band duidelijk niet verloren. Hoe vaker ik Memoria Vetusta III echter draai, des te meer ik als vanzelf wordt meegezogen in het mysterieuze klankenlabyrint dat Blut Aus Nord hier heeft gecreëerd.

Vanuit muzikaal oogpunt balanceert het materiaal op dit album ergens tussen de softere, experimentele klanken van de 777-reeks en de hardere kant van de bovengenoemde ep. De sound valt regelmatig als mystiek, etherisch en zweverig te karakteriseren. Een fraai uitgesponnen composities als Paien lijkt zich daardoor haast in een soort eigen universum te bevinden: het nummer vormt als het ware zijn eigen muzikale cocon. Maar op andere momenten wordt de versnelling een tandje bijgeschakeld en wordt de luisteraar bij de kladden gegrepen door een woeste maalstroom aan razende drums, die op een onheilspellende manier een symbiose aangaan met psychedelische riffs en ongrijpbare melodieën (check het ronduit geniale einde van Forhist!). En het knappe is: het voelt allemaal haast vanzelfsprekend aan.

Het beste wordt echter tot het eind bewaard. Metaphor Of The Moon en Clarissima Mundi Lumina zijn ware, surrealistische pareltjes, waarvan een hypnotiserende kracht uitgaat die zijn uitwerking niet mist. Met Memoria Vetusta III: Saturnian Poetry bewijst Blut Aus Nord nog maar eens een volstrekt eigenzinnige en vaak ronduit geniale band te zijn. Een album om keer op keer volledig in weg te zinken – een onontkoombare wirwar waarin ik graag verstrikt raak.

Tracklist:
1. Prelude
2. Paien
3. Tellus Mater
4. Forhist
5. Henosis
6. Metaphor Of The Moon
7. Clarissima Mundi Lumina