Het beluisteren van een Dragonforce-album blijft voor mij altijd vergelijkbaar met het aanschouwen van een kudde paarse, gevleugelde eenhoorns die op een sugar rush en een dosis peppillen over regenbogen vliegt onder begeleiding van een eurohouse-/powermetalsoundtrack, die luidt schalt uit de speakers van een gettoblaster die wordt bediend door een groep troetelbeertjes. Nee, Dragonforce maakt nog steeds niet de stoerste muziek en zal door een enorme groep mensen ook met dit album weer uitgespuugd worden. Ik, zelf moet echter toegeven dat er vanuit mijn, standpunt eindelijk een vorm van tolerantie en acceptatie is opgetreden. Of dit nu echt ligt aan de kwaliteit van de band zelf of het feit dat ik Through The Fire And Flames verdomd fanatiek op Guitar Hero heb gespeeld, zou ik nog niet direct kunnen zeggen.
Punt is wel dat ik de band met de nieuwe zanger een stuk beter trek. Marc Hudson gaat af en toe nog steeds hoogtes in die pijnlijk zijn, maar zijn zanglijnen zijn alsnog wat gevarieerder dan die van ZP Theart waren en dat zorgt bij mij ook meteen voor iets serieuzer te nemen nummers. En dit keer zet de band met songs als The Sun Is Dead en Symphony Of The Night enkele tracks neer die best wat subtiliteit met zich meedragen, waardoor het niet allemaal gewoon als domme 'over the top'-power metal overkomt. Domme tracks zijn er vanzelfsprekend ook nog wel in de vorm van Tomorrow's Kings of Defenders, welke gewoon allemaal voortrazen en voldoen aan werkelijk ieder powermetal-cliché dat we in het boekje kunnen vinden.
En eigenlijk werkt dit allemaal ook wel prima. Op een manier zoals een band als Freedom Call ook compleet over the top gaat, is het hier, zodra je jezelf als luisteraar overgeeft aan het pluizigheidsgehalte van de meezingkoortjes, allemaal erg goed te genieten. De nummers zijn daarnaast bij vlagen lekker afwisselend qua tempo (blastbeats bij Extraction Zone als voorbeeld) en sfeer en bevallen me zodoende toch een stuk meer dan het geval was bij de eerste albums. Tel hier ook nog eens een erg geslaagde cover van Johnny Cash' Ring Of Fire op en ik kan niet anders dan concluderen dat ik Maximum Overload stiekem toch erg leuk vind. Schaf het album vooral aan als je vreest voor de winterdip die nog komen gaat.
Tracklist:
1. The Game
2. Tomorrow's Kings
3. No More
4. Three Hammers High
5. Symphony Of The Night
6. The Sun Is Dead
7. Defenders
8. Extraction Zone
9. City Of Gold
10. Ring Of Fire
