Heel even dacht ik dat Doghouse Gallows een piratenmetalband a la Alestorm zou zijn. De titel en het artwork zouden vrij passend zijn en ik vroeg me al af waarom ik dit in hemelsnaam te recenseren had gekregen. Stond ik toch even mooi te kijken toen de stoner/sludgeriffs uit de speakers schalden. Doghouse Gallows is de tweede band van de leden van Kutschurft. Grindcore is op z’n zachtst gezegd ook al niet mijn ding, maar Doghouse Gallows is helemaal zo vervelend nog niet.

That Which No Canvas Could Withstand verscheen eigenlijk vorig jaar al, maar de promo ontvingen we recent. Op het schijfje prijken elf songs die binnen het sludgegenre alle kanten op gaan. Sommige tracks zijn rechtlijnig en gaan (slechts) vol gas vooruit. Andere zijn stiekem best afwisselend en hebben goed gitaarwerk. Locust is een prima opener en biedt de kwaliteiten van bovengenoemde kenmerken.

Niet alles is goed. Sommige songs zijn zelfs vrij saai (ik noem een Defenestrate), maar je hoort toch duidelijk dat hier ervaren muzikanten aan het werk zijn. Met name het gitaarspel kan me wel bekoren. That Which No Canvas Could Withstand bevat goede solo’s. Sommige stukken klinken wat klagerig op een goede manier. Zelfs de soms dansbare riffs werken aanstekelijk. Toch hoor ik weinig memorabele dingen en is ook dit een plaatje dat niet snel weer de cd-speler zal halen.

Tracklist:
1. Locust
2. That Which No Canvas Could Withstand
3. Skeleton Coast
4. Guilt Of Thieves
5. Saint Jude Of Lost And Hopeless Causes
6. Living In The 5th Gear
7. All Hallows Carnival
8. Defenestrate
9. Crow Road
10. Master Bastard
11. Pripyat