Gelukkig gaat het niet alleen om muzikale, maar ook om kwalitatieve raakvlakken. Hoewel Thoughtscanning een debuutplaat is, loopt het album werkelijk over van de muzikale ideeën. De twee bandleden hebben dan ook al een flink cv opgebouwd als het gaat om vorige bands en projecten, maar dat alles lijkt slechts een aanloop te zijn geweest tot dit album, waarin alle lessen en ervaringen uit het verleden culmineren in één nummer van drieëndertig minuten. Afwisselend stuwend, met woest kolkende versnellingen, switcht de band net zo makkelijk naar ingetogen sfeerpassages en romantisch akoestisch getokkel (met steeds een dreigende ondertoon). De muzikaliteit spat ervan af, vooral bij de jazzy drumroffels, het stijlvolle pianowerk en het zeer gevoelige gitaarwerk.
Omdat beide leden ook de zang verzorgen, is Thoughtscanning ook qua vocalen zeer divers en indrukwekkend: contemplatieve, zwaarmoedige cleane zang wordt regelmatig afgewisseld met huiveringwekkende screams die door merg en been gaan. Thoughtscanning voelt aan als een muzikale achtbaanrit door de geestesspinsels van een schizofreniepatiënt: enerverend, voortdurend switchend tussen emoties en even onontkoombaar als intrigerend. Het knappe is bovendien (en daar loopt de bovenstaande metafoor spaak) dat het nummer ondanks al die invloeden en wisselingen als een coherent geheel klinkt.
Na drieëndertig minuten genialiteit volgt overigens nog een verrassend toetje in de vorm van de warmbloedige, donkere en bijna sexy Amy Winehouse cover Back To Black. Het onderstreept alleen maar de klasse van deze band dat ook dit gewaagde uitstapje buitengewoon geslaagd is. Thoughtscanning is simpelweg verplichte kost voor iedere avontuurlijk aangelegde extreme metalfan. Briljant album dat ongetwijfeld aan het eind van het jaar hoog in mijn jaarlijstje te vinden zal zijn.
Tracklist:
1. Thoughtscan
2. Back To Black (Amy Winehouse Cover)
.jpg){kind=small}
