Zo leer je nog eens wat. In plaats van een ietwat vreemde combinatie van woorden, blijkt deze bandnaam te verwijzen naar een grot in het Egyptische deel van de Libische woestijn waar in 1933 tekeningen uit de laatste ijstijd gevonden zijn. En, u raadt het wellicht al, daar zijn dus tekeningen van zwemmende mensen gevonden. Genoeg daarover, want over de muziek valt veel meer te zeggen. Het is namelijk nogal wisselvallig.

Op het eerste oor klinkt het allemaal erg slordig. Niet al te strakke drums, met een niet al te briljant opgenomen geluid domineren de openingstrack Hangman. Het draagt het gevoel van een stonerband van dertigers die hun tweede jeugd aan het beleven zijn. Maar net als je dan denkt dat je de half uur durende ep echt niet gaat trekken, begint het tweede nummer waar de naar falsetto/opera neigende zang in samenzang met de staccatosludge gitaren een geweldige combinatie blijkt te zijn. Meer van dit! Meer van dit! Helaas, het volgende nummer is qua niveau een slagje minder. Niet gelijk slecht, want ook deze track is goed te versmaden. Het tempo ligt iets hoger en de zang is iets minder operesk, maar zolang de drummer maar in de doomsludge hangt, is er niets mis.

Helaas probeert de drummer af en toe nogal wat rare fratsen uit te halen en daar is 'ie niet al te goed in. Vooral in de hogere versnellingen, klinkt Cave Of Swimmers slordig en gedateerd en wordt het niveau van de plaat flink onderuit gehaald. Maar er zitten werkelijk juweeltjes van riffs op dit plaatje en in combinatie met de vrij unieke zang is het toch regelmatig genieten. Ik ga dit plaatje ook nog wel vaker luisteren. Als er wat meer geld in de productie wordt gestoken en de drummer eens een metronoom meeneemt naar de oefenruimte, ben ik erg benieuwd naar een fulllength.

Tracklist:
1. Hangman
2. Materia
3. Cave Of Swimmers
4. Catch