Naar verluid speelt Nightfall melodieuze death. Met de opener 'Death Of Neira' word al duidelijk dat de band onder leiding van Efthimis Karadimas ('t blijven Grieken) niet zoveel moet hebben van de Gothenburgsound maar een meer duistere kant opgaan, waar blastbeats en korte straffe riffs ongepast zouden. Donkere, groovende en sfeervolle Heavy Metal met grunts dus, wat niet betekent dat het er niet heftig aan toe kan gaan.
Wel word er flink gebruikt van sferische keyboards en ambient geluiden, wat vooral goed is om de mood te versterken. "Death of Neira", "The Poor Us" en "The Senior Lover of Diamanda" met zijn geweldige riff gaan het hele nummer keihard door, terwijl er met "Luciferin" en "Pale Crescendo Of Diamond Suns" de grunt achterwege gelaten word en gesproken/gefluistert word, slechts begeleid door drums, bass en ingetogen gitaarstukken. In bandanthem "Nightfall" wordt het beste van beide werelden samengevoegd wat het dus ook het beste nummer van het album maakt. De nummers sluiten allemaal ook heel goed op elkaar aan, wat meteen ook het enige nietige minpuntje is. Als je het album een paar keer geluisterd hebt dan is het lastig om nummers te onthouden. Maar verder, klasse!
Tracklist:
1. Death of Neira
2. The Senior Lover of Diamanda
3. I Am Jesus
4. A Pale Crescendo of Diamond Suns
5. Luciferin (What if Men Could Bear Masters?)
6. Muscat (Darkdark Road)
7. The Poor Us
8. I've Never Dreamt the Life We Share
9. Treasures in Aramaic Tears (Echelon)
10. Semana Tragica
11. Nightfall
