Het Noorse Devil is een band waar je verschillende labeltjes aan kan hangen. Ik heb er verschillende voorbij zien komen, waarvan doom rock, occult rock en epic metal de essentie mooi samenvatten. Daarnaast heeft de band tot op heden al de nodige pluimen mogen ontvangen. Ook van ondergetekende, want het debuut is een puike plaat en over de demoverzamelaar schreef ik een half jaar geleden nog lovende woorden. Echter…

Ruim anderhalf jaar na Time To Repent komt Devil al met de opvolger. Te snel, vrees ik. Waar het oude materiaal me moeiteloos pakte met sterke riffs, melodieën en zanglijnen, lijkt dat hier grotendeels weer verdwenen te zijn. Je hoort dat het Devil is, maar de impact is weg. Vaak zakt het niveau na een sterk debuut, maar dit is toch vrij schrijnend. Zouden het leftovers zijn van Time To Repent? Mij zou het niet verbazen, maar het zou evengoed gemakzucht kunnen zijn. De meeste songs zitten erg simpel in elkaar en komen zo uit een beginnershandboek voor doom metal. Waar zijn de meeslepende stukken gebleven? Waar is de gave achtergrondzanger die voor een interessante extra laag zorgde?

Het enige wat overblijft, is een bepaalde degelijkheid die het geheel luisterbaar maakt. Dat is een van de weinige positieve noten die ik kan plaatsen. De vraag die dan rijst: ga je deze plaat vaker draaien? Aangezien er genoeg interessantere releases wachten, mag mijn antwoord duidelijk zijn. Ik hoop van ganser harte dat Devil hier bovenop komt, want de band heeft wel een lekker geluid. Mocht je wat Gather The Sinners betreft toch nog de krenten uit de pap willen halen, luister dan naar Southern Sun, They Pale of Demons Of Wheels. Maar ook die zijn niet heel indrukwekkend.

Tracklist:
1. Southern Sun
2. Beyond The Gate
3. They Pale
4. Legacy
5. Restless Wanderer
6. Lead Me Astray
7. Ladies Of The Night
8. Darkest Day
9. Mother Shipton pt. I
10. Mother Shipton pt. II
11. Demons On Wheels
12. Coffin Regatta