De band Death Wolf heette tot en met 2011 nog Devils Whorehouse. Dat is een hele verbetering qua naam in ieder geval. Of het muzikaal ook een verbetering is zou ik je niet kunnen vertellen, want ik had nog nooit van beide namen gehoord. Ook het in 2011 verschenen debuut Death Wolf was mij niet bekend, maar ik kan nou niet zeggen dat de opvolger II: Black Armoured Death mij hele warme gevoelens bezorgde bij de eerste keer luisteren.

Vooral de zanger gaf mij op een verkeerde manier kippenvel. Bij de langzamere nummers als Lords Of Putrefaction, Night Stalker en Rothenburg zit hij echt tegen het vals aan; het klinkt in ieder geval nergens naar. De zang is enigszins beter te pruimen als het gaat om de wat snellere nummers. Maar daar zit ‘m nou net de kneep. Death Wolf kan geen keuzes maken. Het ene moment denk je te maken te hebben met een sludge/ stonerband à la Black Tusk en het volgende moment zit je naar een hardcoresong te luisteren die niet zou misstaan op een Agnostic Front album. De nummers onderling hebben maar bar weinig raakvlakken, of het zou de matige zang moeten zijn. En alsof dat nog niet voldoende is, staat er ook nog een abominabele cover van het Death In June-nummer Little Black Angel op deze plaat.

Het is echter niet alleen kommer en kwel op deze ondermaatse release. De gitaarpartijen zijn catchy en de productie is redelijk. De ideeën zijn er heus wel, maar de meeste sneeuwen onder door de zang en het gebrek aan samenhang. Ik zou zeggen: begin eens met het ontslaan de zanger, maak een muzikale keuze en dan zou dit bandje vast nog wel ergens kunnen komen. Vooralsnog is het maar heel krap voldoende.

Tracklist:
1.Noche De Brujas
2.World Serpent
3.Lords Of Putrefaction
4.Darkness Of Hel
5.Sudden Bloodletter
6.Malice Striker
7.Night Stalker
8.Luciferian Blood Covenant
9.Black Armoured Death
10.Death Wolf March
11.Little Black Angel
12.Snake Mountain
13.Rothenburg