Oorstrelend mooi, een andere benaming heb ik niet voor dit tweede volledige album van Dimmu Borgir. Een album dat een vreemde eend in de bijt is tussen al de andere Dimmu Borgir releases. Een stuk minder rauw als het debuut For all Tid en met een compleet andere sound als de latere albums zoals Enthrone Darkness Triumphant. Een album waarop de band black metal vermengd met romantische klinkende keyboards. Niet echt extreem hard , maar uitstekend gespeeld en met een nog echte underground productie. Het album roept een duistere en melancholische sfeer op , gelijk vanaf het begin. Een duistere piano melodie leidt het eerste nummer Alt Lys Er Svunnet Hen in. De wonderschone gitaarpartij die daarna word ingezet roept een heerlijk gevoel op en het zijn later vooral de nette manier waarop de gitaren zijn ingespeeld en de synthesizer die dit album zijn melodieuze karakter meegeeft.

Het album bevat louter Noors-talige nummers die allemaal op overtuigende wijze worden volgekrijst door toenmalig zanger Silenoz. Dit is het eerste album waarop tevens Shagrath wat van de vocalen voor zijn rekening neemt nadat hij op For All Tid de drumstokken nog vast had en heel soms een krijsje liet horen. Hij gebruikt weliswaar een andere zang techniek dan op de latere albums, maar zijn angstaanjagende krijsen jagen ook dit maal de buren het huis uit als je de stereo op volle sterkte heb staan. De zang van Silenoz is nooit echt speciaal geweest en nog steeds word ik niet echt koud van het gerochel, maar voldoen doet het zeker. Stormblåst is een album waar je een zeer depressief en naargeestig gevoel van krijgt. Dimmu Borgir doet dat niet door gigantische agressie of brutaliteit maar door een flinke dosis melodie toe te kennen aan de vaak mid tempo muziek. Een recept wat op latere albums constant zal worden doorgevoerd al is men op de latere platen zeker wel wat harder gaan spelen. Denk nu niet dat heel Stormblåst een soft album is. Echt extreem is het niet, maar ook de nodige stampende stukken zorgen voor de nodige afwisseling samen met de bloedmooie instrumentale stukken die soms de kop opsteken.

Met geweldige nummers als Stormblåst, Antikrist of Broderskapets Ring weet Dimmu hier ook ruim te overtuigen. De blastbeats zijn in de mid tempo muziek dan ook een welkome afwisseling en het keyboardwerk is ook heel goed te noemen. De tranentrekkend mooie pianopartijen in het eerste nummer of in Sorgens Kammer laten echt dat ouderwetse gevoel weer opleven. Wat een band!

Al met al kunnen we gewoon concluderen dat ook toen al Dimmu Borgir een fantastische band was. Heerlijk naargeestig met toch een ruwe rand. Tekstueel was men ook toen al flink op het duivelse en anti christelijke pad en dat past gewoon goed bij de muziek. Neem daarbij de sfeervolle duistere hoes en je hebt gewoon een hele mooie melodieuze black metal cd. Redelijk goed geproduceerd en met toch die typische eigenwijze Dimmu Borgir feel. Ook toen kende men al die magie, en dit is absoluut een album dat nooit meer vergeten mag worden. Verplichte kost voor iedere melodieuze black metal fan en Dimmu Borgir fan. Schitterend album.

Tracklist
1. Alt Lys Er Svunnet Hen
2. Broderskapets Ring
3. Når Sielen Hentes Til Helvete
4. Sorgens Kammer
5. Da Den Kristne Satte Livet Til
6. Stormblåst
7. Dødsferd
8. Antikrist
9. Vinder Fra en Ensom Grav
10. Gods Fortapelse - Apenbaring Av Dommedag