Nu paradepaardje Rhapsody (en daarmee waarschijnlijk ook Luca Turilli) vertrokken zijn naar SPV/Steamhammer, is Limb Music Products waarschijnlijk haastig op zoek naar de volgende klapper in het Powermetal-genre. In plaats van oude favorieten binnen te halen zoekt LMP liever jong talent. Een van de bands die het label moeten gaan redden is Rising Faith. Deze jonge band uit Gothenburg begon in 1999 met het spelen van een mix van Powermetal en 80's Heavy Metal.

Na een korte en oninteressante intro opent "Rage" het album met een nogal vreemde melodie, die niet echt aanstekelijk werkt. De hele rest van het nummer bestaat uit krachtige powerriffs en een paar nietszeggende solo's. De zanger word door het label al enthousiast de ontdekking van het jaar genoemd, maar hoewel hij zeker een aardig toontje kan zingen is dat wel een beetje overdreven. Zijn mid/hoge meestal cleane stem zou je zo in een andere muziekstijl kunnen schuiven. Punk bijvoorbeeld, want het tweede nummer "The Inner Truth" klinkt erg punky en je zou zweren dat Dexter Holland (The Offspring) stiekem mee heeft lopen bleren in de studio.

"Head Of The Anvil" klinkt nog wel leuk met zijn bass-intro en een hele gave solo, "Imaginations" heeft een authentieke melodie maar waar ik al bang voor was doet zijn intrede vanaf nummer 6. Een soort prelude lijkt het startschot te geven voor een serie saaie op elkaar lijkende klotenummers. Bijna alle nummers hebben dezelfde opbouw, de riffs lijken willekeurig aan elkaar geplakt en alleen de zanglijnen zorgen nog voor wat herkenning. Voor er 3 nummers om zijn ben je het album helemaal zat en begin je wanhopig in je stapel cd's te graven om een album te vinden waarop wel vernieuwende geluiden te horen zijn. Als je een beetje geduld op kan brengen zal je "The Arrival" wel kunnen waarderen maar er zijn ladingen betere genre-genoten.

Ergens heb ik wel te doen met de bandleden. Vraag me niet hoe of waarom, maar aan hun gezichten op de promotiefoto's kan ik zien dat ze stervensblij zijn met hun contract. Waarschijnlijk zijn ze door LMPmedewerkers wijsgemaakt the next big thing te zijn, en dan worden ze zo afgekraakt. Jammer, maar zo is de muziekbizz. Het is nu te hopen dat ze voor het volgende album wat creatiever zullen zijn zodat ik weer eens kan genieten van een LMP-release.

Tracklist:
1. The Arrival
2. Rage
3. The Inner Truth
4. Head Of The Anvil
5. Imaginations
6. The Gathering
7. Flight To The Brocken
8. Final Day
9. The Soul Deserter
10. Aeons Of Silence
11. Thin Line Of Evil
12. Shade Of Faith
13. Marching On