De hoge heren van Judas Priest joegen hun fans eind 2010 de nodige angst aan, door hun laatste grote wereldtournee aan te kondigen. Inmiddels is duidelijk dat de formatie de mogelijkheid openhoudt om hierna nog kleinere tours te doen. Bovendien werkt het gezelschap aan nieuw materiaal. Het lijkt er derhalve op dat Judas Priest nog geen verleden tijd is. Een hele geruststelling, want met Priest zou de metalwereld één van zijn bekendste en meest invloedrijke iconen kwijtraken.

Zou er zonder deze zelfverklaarde metalgoden ooit een New Wave Of British Heavy Metal (NWOBHM) van de grond zijn gekomen? Natuurlijk waren acts als Black Sabbath, Motörhead, Rainbow en Thin Lizzy eveneens van grote invloed op de stroom van jeugdige Engelse metalbandjes die rond 1980 een hype zouden veroorzaken. Toch denk ik dat de aanwezigheid van Judas Priest onontbeerlijk was. Het beste bewijs voor deze stelling is het album Stained Class, dat begin 1978 verscheen. Deze lp lijkt de blauwdruk te zijn geweest voor de platen waar jonge honden als Saxon, Iron Maiden en Angel Witch korte tijd later mee op de proppen zijn gekomen.

Met het debuut Rocka Rolla en de opvolgers Sad Wings Of Destiny en Sin After Sin had Judas Priest op dat moment al één goede en twee geweldige langspelers op zak. Stained Class bezit daarentegen niet alleen negen kwalitatief hoogstaande songs, maar heeft eindelijk ook de sound te pakken waarnaar de band al enige tijd op zoek was. Dit is namelijk het allereerste album in de muziekgeschiedenis dat van begin tot eind pure heavy metal uitademt. Geen uitstapjes naar bijvoorbeeld classic rock, psychedelica, pop, progressive rock of punk meer, zoals bij tijdgenoten en eerdere Priest albums. Geen sporen van blues en rock ‘n’ roll. Nee, pure heavy metal van de eerste tot de laatste seconde. Hoewel Judas Priest over het algemeen zelf niet tot de NWOBHM gerekend wordt, vertegenwoordigt Stained Class eigenlijk de archetypische sound van deze stroming.

Twee songs op het album zijn een klasse apart. Opener Exciter is een klassiek speedmetalnummer, dat zijn tijd enkele jaren vooruit is (net als andere snelle Priest-songs uit die jaren als The Ripper, Tyrant, Dissident Aggressor en Rapid Fire). Beyond The Realms Of Death bestrijkt juist het andere eind van het heavy metalspectrum, als één van de bekendste en beste (metalen) powerballades. Ook de andere twee songs die meer dan vijf minuten in beslag nemen, Saints In Hell en de titeltrack, zijn van een torenhoog niveau. De vijf kortere songs, inclusief de Gary Wright-cover Better By You, Better Than Me, zijn wat minder subliem maar nog altijd zeer genietbaar.

Als geheel is Stained Class een meesterwerk dat de tand des tijds moeiteloos doorstaan heeft. Zo’n topalbum hoeven we van Judas Priest weliswaar niet meer te verwachten, maar toch ben ik blij dat ze nog even doorgaan. Om te beginnen deze zomer in een uitverkochte 013 en op de grote Europese metalfestivals, daarna hopelijk nog lange tijd op kleinere schaal en met nieuw plaatwerk.

Tracklist:
1. Exciter
2. White Heat, Red Hot
3. Better By You, Better Than Me
4. Stained Class
5. Invader
6. Saints In Hell
7. Savage
8. Beyond The Realms Of Death
9. Heroes End