Helaas is dat geen reden om direct enthousiast te worden. Dead Again klinkt zeker als een leuk album en is ook erg toegankelijk, maar de zaken die Suicidal Angels zo interessant maken, zijn nergens meer te bekennen op het nieuwe album. Waar zijn in hemelsnaam die gave zanglijnen gebleven? Waarom heeft deze plaat niet zo’n lekkere, vette en duistere productie zoals op Sanctify The Darkness wel het geval was? Het maakt van Dead Again geen slecht album, maar het is toch jammer dat deze Grieken zo’n forse stap terug zetten.
Wat overblijft is een handvol songs die best aardig zijn. De lichte productie maakt het geheel wat toegankelijker. Reborn In Violence en Search For Recreation pakken me het meeste, al mag dat geen naam hebben, want het klinkt allemaal erg standaard. Veel verder dan typische refreinen waarin de titel van de song gebruld wordt en valse Slayersolo’s gaat het niet.
De prachtige hoes van Ed Repka is dan wel weer een pluspunt, maar essentieel is Dead Again in geen geval. Daarvoor zijn speciale stukken simpelweg te schaars. Wie toch nieuwsgierig is, kan beter eerst naar Sanctify The Darkness luisteren.
Tracklist:
1. Damnation
2. Reborn In Violence
3. Bleeding Holocaust
4. The Trial
5. Suicide Solution
6. Beggar Of Scorn
7. Victimized
8. Violent Abuse
9. The Lies Of Resurrection
10. Search for Recreation
11. Dead Again
12. Final Dawn
