Opvallen met je band- of albumnaam is niet altijd positief. Toch denken veel bands dat het tof is om spaties weg te laten. Zou de vraag die de albumnaam stelt over de spatiebalk gaan? Whoneedsyou dus, van de minder origineel genaamde band Grey.

Een poging tot originaliteit wordt ook muzikaal gedaan en ik moet eerlijk bekennen dat ik van blijde verbazing de eerste keer wel eventjes lichtelijk opschrok uit mijn stoel. Maar na een paar riffjes zakte dat toch weer wat weg. De oosterburen brengen ons posthardcore en postmetal in de trant van The Ocean (pre-Heliocentric), maar verre van bijzonder en origineel. Norma Jean komt nog voorbij, maar minder gevarieerd en een Isle Of Man-referentie kan er ook nog wel van af, al is het veel minder agressief. Het is het allemaal net niet, zullen we maar zeggen.

De veelal gebroken riffs zijn hoekig en regelmatig worden er ook andere, intussen bekende math-trucjes uit de kast gehaald. Hier en daar zelfs met succes, maar geen enkele (grijze) haar gaat er bij mij van overeind staan. Een aardige poging hoor, het is zeker niet slecht. Maar om hoge ogen te scoren in dit hoekje zul je op zijn minst je productie wat dikker moeten maken en qua riffs toch wat origineler uit de hoek moeten komen. Experimenteer maar wat meer en laat die zang eens wat verschillende kanten op vliegen, die is nu wel heel erg monotoon.

De vraag of we Grey nodig hebben is dus niet zonder meer te beantwoorden. De potentie is er in ieder geval, maar de uitwerking laat nog even op zich wachten. Vooralsnog het voordeel van de twijfel en wellicht op een volgende plaat een definitief antwoord?

Tracklist:
1. I Am God
2. Is It Getting Colder Or Are We Already Dead
3. Through The Roof, Underground
4. Girl With The Pornstar Name
5. Earthquake Bellies Pt 1
6. Earthquake Bellies Pt 2
7. Hangoverweekendmelancholia
8. My Job Here Is Done