Klein verschil is dat Diamonds meer gefocust is op de NWOBHM. Zowel muzikaal als tekstueel. Dat laatste hoor je goed terug op Midnight Vice en Katana, waar de plotselinge fascinatie voor Japan een grote rol speelt. Variatie is een ander punt waarop het nieuwe album beter scoort. In het tempo zit meer wisseling en het refrein is niet langer het repetitief nadreunen van de titel van de song.
Toch is Into The Night beter wanneer de tracks zelf centraal gesteld worden. Desondanks bevat de nieuwe enkele juweeltjes, zoals het sterke Roll The Dice en High Roller. Mijn persoonlijke favoriet Walk With Me vanwege het heerlijke gevoel dat het uitstraalt. Andere troeven zijn het sterke zangwerk van Olof Wikstrand en het aannemen van bassist Tobias Lindqvist (waardoor Joseph Tholl doorgeschoven is op gitaar). Doordat de band nu over twee gitaristen beschikt, heeft de muziek meer diepgang gekregen. Iets wat live ongetwijfeld beter zal uitpakken.
Hopelijk weet Enforcer qua populariteit met Diamonds een flinke stap voorwaarts te zetten. Ook hier bewijzen de Zweden dat ze het hart op de juiste plaats hebben en dat weten ze vol overgave te brengen. Ondanks dat de band op enkele punten gegroeid is, heb ik nog een lichte voorkeur voor Into The Night. Let op: Diamonds is een groeiplaat. De eerste luisterbeurt zal het allemaal wat tegenvallen, maar als je het debuut goed vindt, dan ga je ook aan deze veel lol beleven.
Tracklist:
1. Midnight Vice
2. Roll The Dice
3. Katana
4. Running In Menace
5. High Roller
6. Diamonds
7. Live For The Night
8. Nightmares
9. Walk With Me
10. Take Me To Hell
.jpg){kind=small}
