Een half jaar na het uiteenvallen van de Rotterdamse death metalformatie Dead By Dawn verrees The Dead Normality uit haar as. Van de oude line up zien we zanger Richard de Neve en gitarist Wouter Florusse terug. De originele bassist, Martijn Oster, heeft de band inmiddels weer verlaten. Of de gebruikelijke muzikale meningsverschillen de oorzaak zijn van het splitten van Dead By Dawn, weet ik niet, want diens muziek heeft mijn huiskamer nog nooit gevuld. Twee jaar na de oprichting ligt met Killing Reality het eerste fysieke werkje van de nieuwe band op tafel en dat is waar het nu om draait.

De death metal die uit mijn stereo installatie schalt verbergt in ieder geval weinig. Het is precies volgens het boekje gespeeld en dat betekent dat het niets nieuws onder de zon is. Al mag er trouwens best gezegd worden dat The Dead Normality aan de andere kant zo degelijk speelt dat de vijf songs van Killing Reality nimmer vervelen. Je kunt duidelijk horen dat hier ervaren krachten aan het werk zijn. Hetzelfde geldt voor de productie, die uitstekend is. De enige verrassing is Known But To God, waar het gas regelmatig wordt teruggenomen, wat ruimte maakt voor meer sfeervolle momenten. Vanwege het technische gitaarspel doet het sterk aan de betere thrash metalacts van twintig jaar geleden denken.

The Dead Normality debuteert op aardige wijze. Deze EP heeft niet de klasse om buiten de grenzen de aandacht te trekken, maar het verraadt toch dat er meer in deze band zit. Voor de tweede wereldoorlog thematiek hoef je dit werk niet in huis te halen. Behalve de op teksten heeft het geen enkele invloed. Het zou mooier en origineler zijn geweest als het ook in de muziek zelf verwerkt zou zijn. Eerst MySpace raadplegen als je er aan denkt om Killing Reality aan te schaffen.

Tracklist:
1. MG42
2. Wodanstahl
3. Trinity
4. Known But To God
5. The Hell That Followed