Ik hou van thrash metal, maar ik ben ook een groot liefhebber van doom metal. Of doomthrash nou een goede combinatie is, weet ik niet. Drop en pizza zal samen waarschijnlijk ook niet echt lekker smaken. Het (mij tot voor kort onbekende) Amerikaanse gezelschap Iron Age doet in ieder geval een serieuze poging om deze twee stijlen samen te brengen.

In een kleine drie kwartier horen we voornamelijk typische Metallica riffs, atmosferische doom metal en een zanger die ergens wel wat weg heeft van John Tardy’s (Obituary) doodsrochel. Ondanks deze eenvoudig herkenbare ingrediënten is The Sleeping Eye geen makkelijk album geworden. Het blijft tegendraads om snelle riffs te combineren met trage, slaperige melodieën. Soms levert het prachtige dingen op waardoor je je (door de bandnaam) zou kunnen wanen in de wereld van onze verre voorvaderen, maar The Sleeping Eye herbergt ook vreselijk saaie tracks. Dat krijg je nou eenmaal als het meeste riffwerk inspiratieloos klinkt. Beetje cru als je je bedenkt dat de beste riffs (en ik maak geen geintje) te horen zijn in de laatste twee minuten van dit album.

Wat ik absoluut niet snap, is bijvoorbeeld de twee minuten durende stilte op Burden Of Empire. Kwaliteit wordt direct gevolgd door bittere middelmatigheid. Iron Age had er in mijn ogen beter aan gedaan om goede nummers als Dispossessed en het sterk ingezongen A Younger Earth op een EP te zetten en de rest bewerken of in de prullenbak te gooien. Iron Age is een band die, zeker als het de zaken fatsoenlijk aanpakt, best potentie heeft. Het komt er op The Sleeping Eye niet goed uit.

Tracklist:
1. The Sleeping Eye Of The Watcher
2. Dispossessed
3. Burden Of Empire
4. Materia Prime
5. A Younger Earth
6. Arcana Pt.1
7. Arcana Pt.2
8. The Way Is Narrow