Duitsland trekt weer een nieuw blik met moderne toontjes open, verse metalcore stuitert in de bocht. Alsof die markt al niet genoeg verzadigd is, blijven de nieuwe bands maar als paddestoelen uit de grond schieten. Een tactische haak, waar bij enige kwaliteit, gezien de stijgende populariteit van dit genre, geheid de nodige zielen op gespiest worden, toch is het doorgaans allemaal van hetzelfde laken een pak. En Ichor, de nieuwe Duitse spil, heeft zich voor het gemak er ook maar in gestoken. Inclusief strikje.

Wat valt er over de muziek nog te zeggen wat nog niet gezegd is? Dat het zwaar, bij vlagen lomp en bij vlagen technisch is? Dat als u bands als Beneath the Massacre, Job for a Cowboy en In Flames kent, u feitelijk daarmee alle mogelijke combinaties van de desbetreffende bands met gemak kan kraken, al zijn het nieuwe bands die met 'nieuwe' composities komen? Melodieus is Ichor overigens gematigd, doch onmiskenbaar. Hoewel het debuut The Siege vooral een hard en massief begin geniet, komen de gitaren al gauw goed los. De nummers Cut Off Their Limbs en the Siege hebben een niet te missen ondertoon waar de Zweedse meesters een oogje in het zeil houden. En naast de inmiddels gebruikelijke muzikale samenstelling voegt Ichor ook nog een handvol klassieke Machine Head-riffs aan de nummers toe.

Een welbekend slot van een inmiddels vrij standaard review volgt onafwendbaar. Leuk dus, zo`n The Siege. Zeker geen straf om gehoord te hebben en ongetwijfeld zeer potentieel op de planken. Maar hoe dan ook is dit wederom niets nieuws onder de zon, in de regen of under a funeral moon... Weer een geval van de Aldi diepvriesslagroomtaart. Best te eten, maar doet u mij bij voorkeur maar een bakkers appelpuntje. Mét noten on top.

Tracklist: 1. Suffocate in Ecstasy
2. Beyond the Black Gates
3. Man Without a Face
4. Cut Off Their Limbs
5. Arrival
6. The Siege
7. A Tiny Flavour of Hatred
8. Caught in a Deathmachine
9. Hypocrisy
10. This is my Will to Kill