De kans dat Savatage ooit nog bij elkaar komt wordt met de dag kleiner. Dat is natuurlijk een feit dat veel fans wereldwijd veel pijn doet. Een pijn die (voor mij in ieder geval) ruimschoots verzacht wordt door nieuwe bands als Jon Oliva’s Pain, Circle II Circle en Chris Caffery die ons regelmatig gelukkig maken met goede albums. Chris Caffery bracht in de afgelopen jaren het sterke Faces en het lekker aggressieve Pins & Needles uit. Vanuit het niets lag ineens House Of Insanity voor me.

Aan House Of Insanity te horen beleeft Chris duidelijk goede tijden. Niet dat ik het Chris niet gun, maar door de tastbare woede op zijn oude werk, kon ik zijn muziek erg goed waarderen. Zijn nieuwe plaat is beduidend rustiger dan haar voorgangers en mist echt nummers als Pisses Me Off en YGBFKM. In plaats van dergelijke furieuze songs krijgen we zoetsappige liedjes met soms tenenkrommende teksten voorgeschoteld.

Niet dat we ons echt zorgen hoeven te maken, want er blijft nog voldoende leuks over. Chris Caffery heeft zelfs oud-collega Zak Stevens weten te porren voor een duet en de Bob Marleycover Get Up, Stand Up is een leuke verrassing. Backs To The Wall zou zeker niet misstaan hebben op een Savatage album en ook op Madonna en Big Brother tovert Chris weer mooie dingen uit zijn gitaar. Er is helaas wat weinig afwisseling vergeleken met Faces. Zeker niet onverdienstelijk, maar echt bijzonder is het ook niet.

Tracklist:
1. Seasons Change
2. House Of Insanity
3. I Won’t Know
4. The Fleas
5. Madonna
6. Big Brother
7. Back’s To The Wall
8. Solitaire
9. I’m Sorry
10. Shame
11. Winter In Hamburg
12. No Matter What
13. Get Up, Stand Up (Bob Marley Cover)